Balani

Isiping ang langit ay hindi lamang ulap,

at ang luha’y tutulo hindi lamang

sa pag-iyak,

at ang pag-ibig ay uusbong, ni hamog ay

hindi papatak,

sa bawat gabing ang alaala ng iyong mukha

ang aking kayakap,

Para ka kasing ligaw na buhawing

sa puso ko’y nanalanta,

isang mayuming lindol na nangwasak

sa tinutuntungan kong lupa,

o ‘di kaya’y isang tahimik na unos

na sa aki’y gumambala,

kasabay nang paghulog ng bulalakaw

tanda ng matiwasay na pagpaparaya.

Ikaw ang damo na walang pahintulot

sa pag-usbong,

at isang hanging ang dala’y matutulis

na alon,

ang dagat nang iyong kariktan

sa akin ay lumulon,

mula sa aking pagkalunod bakit ‘di

na ninais umahon?

dahil sa tuwing lumilitaw

ang kalamidad ng iyong mga titig,

ginigimbal nito ang puso kong kayang

durugin ng iyong tinig,

ang takipsilim man sa iyong piling

ay mauwi sa bangungot,

ihimlay mo ako sa nanlalapnos mong

halik hanggang sa aking pagtulog.

bakit kailangang sa iyo ang puso’y umiwas,

kung batid kong isa kang sumpang hindi 

na lilipas,

dahil sa bawat pananahimik ko’y kapalit

ay sakit,

sapagkat ito ay pagsintang higit pa sa pag-ibig,

Mahal,

dahil tuwing ang mapanupil mong

ngiti ay aking nasisilayan,

isang trahedyang pagsinta ang

aking kawawakasan…

at kung sakaling ang mga pangako ng

pag-irog ay hindi pa sasapat,

ang paglimot sa iyo’y mananatili na lamang

isang pangarap…

adele-make you feel my love

Isang maiksing tula para kay Maica.