Ethereal

Isang paraan nang paglaya…

                    maniwala ka ng higit pa sa mga bagay na

likha ng iyong   i m a h i n a s y o n .

o kaya’y sumampa ka sa bangkang aanod sa iyo patungo sa 

kay lalim na kathang-isip…

sa loob ng isang napakagandang panaginip.

bagamat ito ang paraan ng

paglaya

ng mga taong takot…

mag-isa.

…

dahil ang katotohanan ay marupok…

at ikaw ay isa lamang mapanuksong 

                                  labirint.

                                                  sulok,

                    tuyot,

                  ♥                             ligaw,

                                                                                           lipad,

durog,

                                                                wasak,

                                                                                                          ♥

                  ♥         at mga walang hanggang karugtong…

ng habangbuhay,

                                                                           ng magpakailanman,

             ng imortal na pag-ibig,

                                                                                                        ng walang kamatayan…

         walang kamatayan…

                                  walang kamatayan…

                ♥       ♥                                           walang kamatayan…

                                                                                   walang kamatayan…

paulit-ulit,

at paikot-ikot,

nang pagkasira

panghihina,

pagkagumon sa mga salitang

walang pangalan,

walang uri,

walang diwa,

walang anyo.

.

.

                    naliligaw sa ibabaw ng mga ulap

bibigyan kita ng kaluluwa sa pamamagitan

ng mabulaklak na salita,

                                     at isa lamang bang pagwawaldas ng talinghaga

                                                  ang gawan ka ng mga tula at ang

                                  ibigin ka?

o isa lamang itong bisyo,

           ng pusong tinakasan ng rangya,              ♥        

o ng isipang maluho,

      ♥                  ano nga ba ang totoo?

titigan mo ako,

nandito ako sa harapan mo…

nalagot,

putol-putol,

                       timil,                     ♥                          hindi umaagos…

                                     nangangahas…

       at ang alinlanga’y kay daling lumagablab,

at tinupok ka…

                   tayo.

tumitig ka sa aking puso,                                          ♥  

          upang mapagmasdan ko

                                 ang dahan dahan mong

paglaho.

                 (pinapatay mo ako at ang sakit ay aking nararamdaman ngunit nanatili akong walang pakialam…)

+ang pag-abuso sa letra, kulay, tuldok at espasyo, ang sarili kong literatura+

collective soul - the world i know (collective soul)