Umpugan

nais ko sanang paibigin ka.

iyong tipong ako lang ang iisipin mo,

iyong tipong papahalagahan mo ang

mga simple kong text message na, “mag-iingat ka”

okay lang naman sa akin kung gustuhin

mo na tumayo tayo sa Lrt train,

kahit maraming bakanteng upuan,

para lamang tuwing hihinto ito ay mapapakapit

ka sa aking braso.

walang kaso sa akin,

kung gusto mong ginegirl ako

at hinihimas himas ang aking binti

sa ilalim ng lamesa

habang nagkakape tayo sa mocha blend.

hindi din problema sa akin,

kung gusto mong makipaglampungan

sa malawak na field ng UP

habang nag-iimagine na tayo ay nagniniig

sa likod ng fertility tree.

hindi ako aangal kung gusto mong

landiin ang aking tuhod

sa pamamagitan ng daliri mo sa paa

habang nasa kusina si mommy

at nagluluto ng tinola.

hindi ako iiyak sa mga panahon

na gusto mong maglaro tayo ng luksong tinik

sa ibabaw ng kama,

habang pinapagpag mo ang bed sheet

na nais mong magkulay pula.

wala kang maririnig sa akin

kung sa gitna ng kalsada ay pababain mo ako

sa iyong sasakyan

at pakainin ng alikabok

na iyong iiwanan.

wala din namang kaso sa akin kung nais mong

tumayo sa likuran ko habang tumitingin

ako ng magandang pelikula sa labas ng

sinehan,

habang ang iyong palad ay prenteng nakasapo

sa aking puwitan

at nilalaro ng iyong daliri ang terante ng suot

kong panty habang sa batok ko’y

patuloy mo akong hinihingahan.

hindi ko din naman iniisip magreklamo

kung nais mong tayo’y magpatungan,

habang nakahiga sa buhanginan

at humahalakhak kang hinahaplos haplos

ang aking tadyang.

nais ko sanang paibigin ka,

kahit madalas mong kagatin ang

aking tenga

at maghinanakit tuwing ako’y may regla

at baklasin ang butones sa aking blusa

upang mapaligaya ka

sa larong ang hatid sa akin ay luha.

nais ko sanang paibigin ka,

sa gitna ng ating taguan,

sa ilalim ng buwan,

kahit ako palagi ang taya,

hindi ako iimik o magsasalita

at sana,

sa oras na ikaw ay aking matagpuan,

ang ibigin ako’y iyo sanang

matutunan.

Kanlungan

…ididiin ko ang aking labi sa iyong dibdib,

katulad nang pagdiin ng aking pangako sa iyong puso,

Sisipsipin ko ang iyong utong,

kwangis nang pagsipsip mo sa aking lakas

tuwing tayo’y nagkakalayo…

…pag-iinitin ko ang iyong katawan,

kasabay nang pag-iinit ng ating pagtitinginan,

Hihipuin ko ang iyong kaselanan,

Kasabay nang iyong paghipo sa maselan kong puso…

…Didilaan ko ang iyong singit,

Habang ang iyong alaala’y pumapasok sa bawat

eskinita ng aking isipan,

Ibabaon ko ang aking daliri sa iyong hiyas,

At huhugutin ito na may dalang pag-ibig,

May kadikit na malagkit na pagsuyong

hahamon sa ating bawat pasakit…

SUYO

Para ka kasing ligaw na buhawing

sa puso ko’y nanalanta,

isang mayuming lindol na nangwasak

sa tinutuntungan kong lupa,

o ‘di kaya’y isang tahimik na unos

na sa aki’y gumambala,

kasabay nang paghulog ng bulalakaw

tanda ng matiwasay na pagpaparaya.

Ikaw ang damo na walang pahintulot

sa pag-usbong,

at isang hanging ang dala’y matutulis

na alon,

ang dagat nang iyong pagsuyo

sa akin ay lumulon,

mula sa aking pagkalunod bakit ‘di

na ninais umahon?

dahil sa tuwing lumilitaw

ang kalamidad ng iyong mga titig,

ginigimbal nito ang puso kong kayang

durugin ng iyong mga bisig,

ang takipsilim man sa iyong piling

ay mauwi sa bangungot,

ihimlay mo ako sa nanlalapnos mong

halik hanggang sa aking pagtulog.

Mahal,

dahil tuwing ang mapanupil mong

ngiti ay aking nasisilayan,

isang trahedyang pagsinta ang

aking kawawakasan…