Dyugdyugan

Kelly Clarkson - All I Ever Wanted 06 Already Gone(1) (Kelly Clarkson)

Hinanap kita at muli kitang natagpuan.  pang tele drama ang dating, (pero sa totoo lang di ako mahilig manood ng teledrama) nagkita tayo ng hindi sinsadya sa SM. pinaka awkward na lugar. sa grocery department. kasi ang iniisip ko noon na tamang lugar para tayo muling magkita ay sa isang magandang park, sa ilalim ng warm afternoon sun, para sana kahit papano, may touch ng romance, may sweet effect, pero taena, nakita mo ako habang hawak ang isang pack ng whisper with wings. nagkatitigan tayo, hanep. ‘di ako makapagsalita, nag mukha na naman akong tanga. at nangyari ang pinakaiiwasan kong mangyari… kasi umiyak ako. umiyak ako na parang bata at nang hahawakan mo ang braso ko, itinulak kita at iniwan ko at nagmamadali akong umalis, kainis ka, kasi hinabol mo ako, bakit pa? ayos talaga ang drama, sa harap ng costumer service area, niyakap mo ako ng mahigpit. isang pamilyar na yakap na paulit ulit akong niyayanig sa gitna ng aking mga panaginip. Choz! niyakap mo ako, matagal. umiyak ako nang umiyak at syempre, niyakap din kita habang ang mga sales lady at mga bagger boys at ang ibang mga nagdaraan ay nakatingin sa atin. nang uusyoso.

nasa loob tayo ng kotse mo. hanep ka talaga, kasi dati isang lumang maroon na lancer ang sasakyan mo, sabi mo noon pinakulayan mo lang ‘yon, maroon kasi markado ka ng UP, pero ngayon naka chev ka na. wala akong kibo sa passenger seat, habang ikaw, nakatitig sa labas. sinulyapan kita, hanggang ang sulyap ko, nauwi sa malalim na pagkakatitig sa iyong mukha. napakaganda mo pa din, I despised your beauty, alam mo ‘yun ‘di ba? kasi, alam ng diyos, alam ng lahat ng tao pati ng pamilya ko kung ga’no ako nahumaling sa gandang iyon. napadako ang tingin ko sa malalim mong hiwa sa baba, sabi mo, kapag may ganoon ka malakas ang sex appeal mo. nakakatawa talaga ako. tumingin ka sa akin, at sa lahat nang pinaka hate kong question, ibinato mo sa akin ang “Kumusta ka na?” taena mo. gusto kitang lapirutin sa mukha. pero di ko ginawa. inagaw mo sa akin ang cellphone ko at nagpipindot ka doon. pinagring mo ang cp mo para makuha ang number ko. ganoon pa din ang ugali mo. bossy. di marunong makiusap. kinukuha ang mga bagay sa mabilisang paraan. nagpatugtog ka ng cd. mahilig ka pa din kay alicia keys. akala ko tapos na ang pag iyak ko kanina sa loob ng mall, pero may part two pa pala, kasi nang haplusin mo ang mukha ko, umiyak ako ulit, na may kasamang impit na hagulgol. at hinalikan mo ako sa labi na may diin at pakiusap, at paghingi nang pang unawa at… pagmamahal? bugok, hindi ka nga niyan minahal noon, nag iimagine ka pa. muli kong naramdaman ang init ng iyong haplos at halik habang sa background natin ay tumutugtog ang napaka soulful na wreckless love ni alicia keys.

wreckless love ka diyan!

gabi. hindi ako makatulog, ito na naman ako, ang dating moron na naghihintay sa text o tawag mo. pero nung hinatid mo ako sa apartment, wala kang sinabi. ngumiti ka lang. iyong side way grin na nagpapakilig sa akin noon. alas dos ng umaga, tumawag ka, sabi mo sunduin mo ako. ako naman ‘tong si tanga, naligo agad, nagpaganda, pumorma. alas tres, narinig ko ang pagpitpit mo sa labas pagkatapos ng isang maiksing text na, “labas ka na,dito na ‘ko”

nag road trip tayo, kwento ka nang kwento, tungkol sa girlfriend mong doktora ng st. lukes, tungkol sa mga kapatid mo, tungkol sa trabaho mo. tanong ka nang tanong sa akin, pero di ako sumasagot. ewan ko kung bakit, siguro kasi natatakot na akong ipaalam sa yo ang ang happenings ko sa buhay, kasi alam ko na pagkatapos nito, bigla ka na namang mawawala na parang bula at ayokong i extend ang apat na taong paghahanap sa sampung taon. sabi ko sa’yo, may girlfriend na din ako. hindi ka kumibo. dumiretso tayo sa apartment mo at nang nasa loob na tayo, sumulyap ka sa akin, isang sulyap na parang nagsasabing; “alam mo na kung sa’n ‘to patungo, you have all the time in the world para mag backout” na sinagot ko naman ng sulyap na nagsasabing; “i dont want to miss this for the world”

Mental telepathy. ayos. kelan pa natin natutunan ‘yon?

bago ang lahat, nanood pa tayo ng lost and delirious. pagkatapos, ayun na, kelangan ko pa bang i detalye? naghalikan tayo, nagyakapan, naghawakan… na talaga nga namang mauuwi sa isang pagtatalik sa ilalim nang nakaka antig damdaming kanta ni cristina aguilera na Hurt.

Ayos.

matagal na tayong tapos pero nanatili tayong tahimik. ayokong yumakap sa’yo, gusto ko na kasing tumayo at umalis at magtago. napaka unfair ko sa sarili ko, napaka unfair ko kay celine. napaka unfair ko sa mundo. part three nang pag iyak. pero this time, umatungal na ako. nagulat ka, yayakapin mo sana ako pero itinulak kita at malakas na sinampal sa mukha. syempre, para mas convincing ang mga sasabihin ko sa iyo pagkatapos. sinigawan kita, minura kita…kasi, niloko mo ‘ko, kasi pinaasa mo ‘ko, kasi iniwan mo ‘ko, kasi sinaktan mo ‘ko, kasi mahal kita. kasi, mahal na mahal kita noon… pero sinayang mo. naaalala mo, eighteen lang ako ng makilala kita, inlove na inlove ako sa’yo, sabi ko, ikaw ang dream girl ko. ‘di ako nakipag relasyon nun kasi pakiramdam ko magtataksil ako sa pagmamahal ko sa ‘yo kahit ‘di mo ‘ko nun pinapansin, kasi nga, beinte tres ka na nun at ang ganda ganda ng girlfriend mo. twenty one na ako ng maging tayo. kasi dalagang dalaga na hitsura ko, nag g gym na ‘ko, nagbabasa ng cosmo, ng vogue, nag me make up. twenty one ‘din ako nung bigla kang naglaho sa buhay ko. at nung makita kita sa sm, bumalik ako sa pagiging eighteen, bumalik ako sa dating ako na na nawawala sa sarili kapag kaharap ka. napakalaki kong tanga.

unfaithful na nga, tanga pa.

pero nung mga sandaling nag se sex tayo, marami akong natuklasan. kasi, oo, mahal pa din kita, hindi naman nawawala ang love ‘di ba? iyon nga lang, natatakpan iyon ng mas mabigat at mas malalim na pag ibig sa iba. iyong pagmamahal ko sa iyo noon, na overshadow na nang pagmamahal ko para kay celine, at pagmamahal ko sa aking sarili.

Umalis ako ng apartment mo, papasikat na ang araw at para sa akin, iyon ang pinaka maliwanag at maaliwalas na bukangliwayway sa aking buhay. kasi ang mahaba nating kwento na naka bitin sa hangin ay nagkaroon na ng katapusan. kailangan lang talaga kitang makita at makasama para matuklasan ko ang klase ng pagbangon na magliligtas sa akin palayo sa bitterness na iniwan mo sa aking puso. tapos na tayo.

at ang mga naganap sa ating dalawa ay hindi pag iisa ng dalawang katawan, ang lahat ay isa lamang alinsangan ng katawang naiwan nang isang nakamamatay na tagtuyot ng ating relasyon.

hindi pagniniig, kundi isa lamang pag dyu dyugdyugan ng dalawang kaluluwang hindi na kailanman maaaring maging isa.

… love is, it’s just is and nothing you can say to make it go away, because it is the highest point why we are here, it is the highest point and once you’re up there and looking down in everyone else, you’re there forever, and you cannot move, cause if you move, right… you’ll fall…

Lost and Delirious