Thirty Minutes

Natasha Bedingfield - The Scientist (Coldplay Cover) (Natasha Bedingfield)

tik tak tik tak…

One minute

dumating na s’ya. napigil ko ang aking paghinga. bumaba s’ya sa puting corolla. ngiting ngiti s’ya sa akin.

…kanina ka pa namin hinihintay, akala ko ‘di ka na sisipot…

Inilahad ko ang kamay ko sa kanya at inabot n’ya ito na para bang nahihiya.

two minutes

hinila n’ya ako sa isang sulok ng garden. kung saan malayo kami sa paningin ng iba pang panauhin.mahigpit ang pagkakahawak n’ya sa bulaklak.

…kinakabahan ako…

aniya.

…h’wag ka kabahan, ganyan talaga…

pinunasan ko ng panyo ang gilid ng kanyang mukha na tinatagaktakan ng pawis.

three minutes

titig na titig kami sa isa’t-isa. magkahawak kami ng kamay. mahina s’yang nagsasalita.

…ito ang araw ng mga araw sa buhay ko…

katahimikan.

four minutes

…dapat maging masaya ka. gusto ko lagi kang masaya…

katahimikan.

muli s’yang ngumiti. muli kaming nagtitigan. dapat ko na bang sabihin sa kanya? dapat nga ba?…

muli kaming nagtitigan.

five minutes

…sampung taon na din tayong magkaibigan, nakakatawa ‘no? hindi ko kasi inaasahan na aabot t’yo sa ganito…

six minutes

…oo nga, akala ko noon, magiging isang pangarap lang ang lahat…

…pagkatapos nito, magiging isang pamilya na lang t’yo. ang magulang mo ay magiging magulang ko na ‘din. ang mga kapatid mo, magiging kapatid ko na ‘din…

seven minutes

…iyon naman talaga ang gusto ko mula umpisa, mula pa noong unang araw na nakilala kita…

ngumiti s’yang muli sa akin. hinaplos n’ya ang aking pisngi. batid kong may nais s’yang sabihin ngunit nanatiling tahimik ang kanyang bibig.

eight minutes

hinagkan n’ya ang kamay ko.

matagal na katahimikan.

nine minutes

…ito ang pangarap natin, ang maibigay ko sa iyo ang apelyido ko…

ngumiti s’ya.

ten minutes

…at manalaytay naman sa ugat ng mga magiging anak ko ang dugo mo. malamang, magiging kamukha mo ang first baby ko…

nagyakap kami. hinagkan n’ya ako sa pisngi.

twelve minutes

lumuha s’ya. lumuha ako. nanatili kaming magkayakap.

thirteen minutes

saglit na panahon na lamang nang pagkurap ng mata. saglit na panahon…

dapat nga ba akong tumakbo?

tumakas habang buhay?

o harapin ang lahat?

fourteen minutes

ilang sandali na lamang upang pagmasdan ko s’ya sa mukha. ilang sandaling pagbulong sa kanyang pangalan.

fifteen minutes

mga minutong kapiling ko s’ya. mga minutong papasanin ko ang pagdurusa.

sixteen minutes

mga minutong alam kong akin s’ya. mga minutong nakatitig ako sa kanyang mga mata…

seventeen minutes

…umalis t’yo, lumayo t’yo, iwan natin ang mundo…

marahan akong umiling.

…hindi maaari…

eighteen minutes

…nandito lamang ako sa tabi mo hanggang sa pagtanda natin…

nineteen minutes

ilang sandali na lamang upang baguhin ang aming buhay. ilang sandali… napakaiksi. pwede kaming mabigo, pwede kaming manalo…

twenty minutes

nauubusan na ako ng oras. pabilis ng pabilis ang pagtakbo ng orasan. umiikot ng umiikot ang mundo.

twenty one minutes

tinawag s’ya ni mama. malapit na palang magsimula ang lahat. nagbitiw kami sa pagkakayakap.

twenty two minutes

inayos n’ya ang kanyang damit. pinunasan ko ng aking daliri ang luha sa kanyang mata.

twenty three minutes

saglit n’ya akong tinitigan, ikinawit n’ya ang kanyang braso sa aking batok at inilapit ang kanyang labi sa aking taynga. mahina s’yang bumulong.

…mahal kita…

twenty four minutes

tumalikod na s’ya at lumapit kina mama at papa at sa mga magulang n’ya.

twenty five minutes

…itakas mo s’ya…ilayo mo s’ya…dahil mahal ka n’ya…dahil mahal mo s’ya!…

…hindi maaari!…

twenty six minutes

tumugtog ang piano. ito ang pangarap namin noon pa man, Garden wedding. amin ang pangarap na iyon. sa amin lamang dalawa.

magsisimula na…

malapit na malapit na…

twenty seven minutes

tinawag ako ni papa. pumuwesto na daw ako at magsisimula na ang entourage. kailangan kong gampanan ang aking papel. mamya, ako ang magpapapirma ng marriage contract at kailangang nasa tabi n’ya ako.

ngumiti ako kahit sa loob ko ay para akong dinudurog.

twenty eight minutes

hindi ko na maiwasang h’wag maluha habang pinagmamasdan ko s’yang naglalakad sa aisle na dinekorasyunan ng mga rose petals. nakatingin s’ya sa akin, at nang malapit na s’ya…

twenty nine minutes

inabot n’ya ang kamay ni kuya jonas at inalalayan s’ya palapit sa santwaryo ng kanilang mga pangako.

thirty minutes

at pinanood ko ang pag-iisang dibdib ng aking kapatid at ng nag-iisang babaeng aking iniibig…

…Goodbye my love…