Ang BABAENG hinugot ko sa aking pakpak..




ang seldang gawa ng iyong kariktan,

na akin ngayong kinasasadlakan,

ay hindi kayang buwagin ng unos,

at tunawin ng perpektong kirot




Home » Post Item » Kunilingus

Kunilingus

November 25, 2009

Sana’y natuwa ka sa ginawa mong pag fi-finger habang nakikinig sa symphony five ni beethoven at malamang, inungol mo ang speech mo noong nakaraang convocation mo sa banyo at piping hiniling na sana’y nasa ilalim ka ng punong balete, kaulayaw ang maalamat na white lady at pinagsasaluhan ang kapeng barako ng starbucks. minsan gusto mong ginagawa iyon habang nanonood ako at pinipintahan ang pintakasi ng iyong katauhan na tinatakan ng rose tattoo at piercing sa nipples mong kulay baby pink na aking kinaiinggitan.

nakakamiss din minsan ang mga nanlalagkit mong mga haplos sa aking binti na pinalambot ng blockbuster mong cream na pumupuswit sa ilalim ng nagniningning mong pwet na dinownload ko kagabi sa myownskinthemes at idinisplay sa screen ng aking dila, habang sinasamyo ng iyong ilong ang minahan ng ginto sa paanan ng aking bundok. kapag nararamdaman ko ang luho ni buttercup na agad nag ta-transform sa alter-ego ni batman na si bruce na siyang nagdadala sa akin sa gotham city na tanging sa loob lamang ng aking kaluluwa mo matatagpuan.

minsan, gusto ko na lamang takasan ang ginintuang rehas nang iyong romansa, o kaya’y magjogging paikot sa quadrangle ng iyong ‘di pantay na suso, kapartner kamo ng ‘di pantay kong kilay, para sana’y makilala ko ang lupa nang binulalo mong isipan, ngunit lagi akong bigo, dahil tuwing nagma-marathon tayo, ikaw ay nakabisikleta habang angkas mo si mary jane at walang sawa n’yang kinukutkot ang iyong g-spot sa ibabaw nang nakakahigh n’yang perfume habang inaabangan ko ang pagtulo ng iyong whitening cream at ito’y gagawin kong lotion sa skin ng aking labi.

ayaw mo kasi, ayon sa iyo, takot ka.

ikaw ang unang naging guro ko. tuwing sabado’y nagkukulong tayo sa air-conditioned studio ng iyong buhay at bubunuin natin ang tatlong oras ng organ tutorial, iyon ang mga sandaling ikinulong ko sa empty bottle ng Elizabeth Arden Sunrise at palagi ko pa ring tinititigan tuwing ako’y malungkot at nagnanais mag sayaw ng flamenco dance sa ibabaw ng pusong pang kaluwalhatian. pinuno natin ang ating piggy bank ng mga alaala nang ating mga session, binasag ko na s’ya mahal, at ginamit ko ang mga memories natin na ‘yon para ipa liposuction ang bilbil ng aking obese na pusong inihabla mo sa pagiging patay gutom at ako’y nagpa counsel sa diyos dahil sa na anorexic nating pagsusuyuan.

Kita mo naman mahal, ang galing galing ko nang pumindot ng organ, minsan, hinihimas ko pa sila nang may pagmamahal, minsan pa nga’y kinakantahan ko pa sila ng you don’t bring me flowers ni Barbra Streisand.

Noong nagdaang recital ko kasama ang aking pananabik, iniluwa kong mag-isa ang global warming palabas sa planetang nag ta-tumbling at nag a-acrobat sa iyong galaxy na tinunaw mo ng iyong acid rain.

Napakalungkot mahal, ang lungkot lungkot gawin itong mag-isa…

Dahil sa economic crisis na dinadanas nang ating papalubog na relasyon, winithdraw ko na ang mga ideneposito ko sa emotional bank, para lamang hayaan itong nakawin ng iba at tayo’y tuluyang na bankrupt, ngunit nanatili kang masaya at nakangiti. wala na akong mailalabas pa kaya pati ang pustisong ginto ni lelong ay isinanla ko na kay tambunting ngunit ito’y pinatalo mo lang sa casino royale habang masaya kang nag i-strip poker sa lamesang gawa sa purong laman ng kepyas na may brunette na bulbol.

Naalala mo ba noong nanood tayo sa betamax ng Gone with the wind at hindi mo iyon maintindihan kaya naglaro na lamang tayo ng leron leron sinta sa sala at naging background music natin ang pagtunog at paglangitngit ng mga spring sa lundo mong sofa at ang paghampas nang mga nagbabayuhang balat tuwing tayo’y pumapalakpak?

Sabi mo, baka in love ka na sa akin…

Kaya nga nagpadila ako sa kipay, kaya nga nag lip synch ako ka duet ang iyong puki at tumaya tayo sa ending ng 69, pero ang totoo mong diyalogo ay; “Frankly my dear, I don’t give a damn!”

malapit na tayong mag limang taon nang sabihin mo sa aking kinidnap ng iba ang puso mong hindi na magawang lumaya pa, at kailangan kong gumawa ng paraan upang mabawi ka, kapalit man nito ay napakalaking halaga.

isa akong tanga…

Anibersaryo nang ating pagkamatay, nag sex kayo sa tabi ng fireplace at nag miscall ang kanyang titi sa iyong kipay, ngunit ito’y aksidente kong nasagot at naglaplapan ang inyong mga itlog. tumayo s’ya sa tuktok ng iyong suso, ibinaba ang kanyang tungkod at nagmistula s’yang si moises na hinati sa dalawa ang bukal sa nanlalawa mong dagat, at ikaw ay natuklaw ng ahas at sinalakay ng sumpa ni moises sa ehipto dahil ang tubig mo’y naging dugo at ang panganay n’yo ay pinalaki mo sa lumang bote ng mayonaise na ginamit ko noon nung isalad ko ang buhol buhol nating kalibugan.

Parang holen ang inilalabas mo mahal, nagniningning s’ya sa sikat ng naka shades na araw at ito’y dinaluhong nang naka ecstasy kong bibig na dinisenyuhan ng braces na gawa sa mercury at rubber na glow in the dark.

Akala ko, kahit papa’no, minahal mo ako…

Gusto kong maghabi ng kwentong pambata gamit ang hibla ng ating alaala at gawin itong matibay na lubid, gusto kong ibigti ang aking sarili sa kisame nang iyong pag irog na pinatibay ng hindi na welding na bakal at nabitak na pintura dahil sa pamimilit ko na ipako ito sa bumbunan ng aking pag-ibig sa iyo… dahil nang panahong natuyo ang anemic na labi ng dapithapon sa boulevard of broken dreams ng ating katapusan ay ninais kong itali ang lubid nang iyong kasinungalingan sa aking leeg nang mahuli kitang may iba na namang kakantutan sa ibabaw ng ating katreng gawa sa basag na bubog ng iyong mga pangako at nilagyan ko ng 24k bracelet na gawa sa purong sugat ang aking naghihinagpis na pulso…

Posted by leserotika at 9:22 pm | permalink

All comments are moderated. Your comments will not appear here unless approved by the blog owner. Thank you.

Add a comment