Fairytale

November 14, 2009

Tori Amos - A Sorta Fairytale(1) (Tori Amos)

Plumb - A Fairy Tale (Plumb)

Kahapon lamang, habang naglalakad ako sa baywalk ay para bang may isang pamilyar na babae ang nakita kong nakatayo sa gilid ng lampost at nakatitig sa papalubog na araw. Tahimik. Nag-iisa. Binilisan ko ang aking paglalakad, ngunit sa sandaling ikinurap ko ang aking mga mata’y wala na doon ang babae. Nagmasid ako sa buong paligid, sa pag-aakalang mahahabol pa siya ng aking paningin, ngunit wala na…wala na.

            Ang mundo ay patuloy sa pamumula. Ang kulay ng dapit-hapon ay nagpapaalala lamang sa akin ng kaaya-ayang mukha ng isang babaeng matagal nang lumisan sa aking buhay.

            Ang pangalan niya ay Mia.

            Sandali lamang ang naging pagsasama naming dalawa. Matagal na rin kaming hiwalay, malayo sa isa’t-isa ngunit  nanatiling magkalapit ang aming mga panaginip. Siya  na ang nagsabi noon sa akin na soulmate kami, kahit hindi na kami nagkikita o magkasama, mayroon paring magkokonekta sa aming dalawa, gaano man kami kalayo sa isa’t-isa.

            Inibig ko si Mia.

            Ang pag-ibig ko para sa kanya ay ang klase ng pag-ibig na hindi ko na madarama pang muli sa iba. Hindi ko siya ikinumpara sa mga bituin, dahil lahat  ng bituin ay patay, aandap-andap, wari ba’y nagmamakaawa sa saglit na lingong ibibigay sa kanya ng liwanag. Hindi ko din siya ikinumpara sa araw na mayabang sa pagsabog ng nakasisilaw at nakakabulag nitong sikat ngunit luluha sa unti-unti nitong pagdilim tuwing sasapit ang takipsilim. Hindi ko din siya ikinumpara sa bukid, na ang palay ay nilulunod ng bagyo o sa mga bulaklak na walang laban sa malupit na pagpitas ng kamay ng isang estrangherong napadaan.

            Inibig ko siya, sa panahon kung saan, ako mismo sa sarili ko ay hindi naniniwala sa pag-ibig. Nabighani ako sa kakaibang damdaming iyon, ngunit natakot ako. Natakot ako ngunit patuloy ko siyang inibig.

            Si Mia at ang mga imbento niyang teorya ng mga pilosopiya sa buhay.

            Si Mia at ang mga sikretong ibinubulong niya sa mga tala at bituin.

            Si Mia at ang inaangkin niyang dapit-hapon.

            Second year college ako nang makilala ko siya, minsang napasama ako sa isang off season climb ng mga kaibigan kong nasa Teatro Malaya na sina Liz Samaniego, Tala Encarnacion at Sidney Ricaforte. Mayroon kaming kasama na dalawang taga U.P. Diliman, si Freda Bonifacio at Mia Salome.

            Hindi ko lubusang maipaliwanag kung iyon ba ay bugso ng pag-ibig sa unang pagkikita o isang simpleng paghangang inayunan ng bawat elementong bumubuo sa aming kalikasan.

            Dahil ang kanyang mga matang bumibigkas ng isang laksang talulot ng tula at ang mga ngiting umaawit ng musikang umaayon sa uyaying nagpapahimlay sa kaluluwa ng mundo, ang siyang nagmulat sa akin sa isang kakaibang kagandahan.

            At doon sa bundok ng Majayjay ay magkakasama kaming nakipagromansahan sa kalikasan. Pinanood ang mga ibon na walang kapagurang lumilipad sa kalangitan, sinukat ang lalim ng mga bangin, inunawa ang tahimik na pag-alon ng mga ulap at tinuklas ang hiwaga ng takipsilim.

            At sa ilalim ng bilog na buwan, masaya naming pinagkwentuhan ang ginagawang pagtatalik ng mga insekto’t bulate at pinagtalunan ang mga bagay-bagay tungkol sa buhay at kamatayan.

            Bago tuluyang lumalim ang gabi, nagsimulang maghalikan si Mia at Sidney. Sabay nilang hinubad ang damit ng isa’t isa at nahiga sa damuhan. Hindi nagtagal ay sumali sa eksenang iyon si Liz at Freda at Tala, at ang kanilang mga katawa’y nagmistulang mga ligaw na kometa sa madilim na kalawakan na nang magdikit ay parang bulkang sabay-sabay na nagsabugan.

            Naunahan kong magising ang araw nang umagang iyon. Paglabas ko ng tent ay agad kong nakita si Mia na nakaupo sa basang damuhan at tahimik na naninigarilyo. Nagtama ang aming mga mata. Ngumiti siya sa akin.

            “I know, seeing me doing a Merry go ‘round last night, really turned you off. Didn’t it?”

            “I don’t care.”

            Ngumiti siya sa sinabi ko. Naupo ako sa tabi niya. Inalok niya ako ng sigarilyo ngunit tumanggi ako.

            “Sabi ni Sidney, writer ka daw. Ang mga writer ba Abby, dapat ba virgin ka o hindi? “

            Hindi ko sinagot ang tanong niyang iyon.

            “Don’t tell me Abby, isa ka sa mga biktima ng childhood brainwash na don’t talk to strangers?”

            Natawa ako sa sinabi niya.

            “Abby, minsan kapag wala ka nang maisulat, isulat mo ang kwento ng buhay ko.”

            “Bakit, ano ba ang kwento ng buhay mo?”

            “Hindi ko alam. Pero siguro naman, magagawan mo iyon ng istorya ‘di ba? Kahit simple lang. Kahit iyong ibang part, imbento na lang.”

            Nagkatinginan kaming dalawa at sabay na nagtawanan, bago kami sabay na natahimik.

            “Naniniwala ka ba sa multo Abby?”

            “Hindi pa ako nakakakita, kaya ayokong maniwala.”

            “Pa’no kung sabihin ko sa iyong isa na pala akong multo, maniniwala ka ba?”

            Tumingin ako sa kanya at marahang tumango. Nakita ko sa mga mata niya ang kasiyahan dulot nang isinagot ko.

            “Talaga, maniniwala ka?”

            “Oo. Pero sana, friendly ghost ka ‘di ba…or romantic ghost with Demi Moore and unchained Melody…”

            Muli kaming nagkatinginan at sabay na nagtawanan.

            “Alam mo ba, isa akong aborted fetus?”

            Hinihintay niyang matawa ako, ngunit hindi ako tumawa. Dahil alam kong hindi siya nagbibiro sa mga sinasabi niya.

            “Inabort ako ni Mommy, emotionally and mentally. ‘di ba, kapag inabort mo iyong baby, pinatay mo na siya agad, hindi mo siya binigyan ng pagkakataong ma-enjoy ang buhay, hindi mo siya hinayaang lumaki at ganap na maging tao. Ganoon ang ginawa sa akin ni Mommy.

            “Tiyanak ka pala.”

            Natawa siya sa sinabi ko.

            “Kidding aside, pakiramdam ko, my Mom hates me. Feeling niya nakikipagcompete ako sa kanya. Sa ganda, sa talino, sa poise. Hindi niya alam, iba ang gusto ko sa gusto niya.”

            “Ano ba ang gusto mo?”

            “Ang pumunta sa buwan. Pero, takot ako sa buwan kasi tingin ko sa kanya ay Empty skull.”

            “Empty skull?”

            “Just like the thought that the world is flat.”

            “Well, I know for the fact na hindi flat ang mundo.”

            “But emotionally speaking, it is.”

            Bigla kaming natigilan nang bumuhos ang ulan. Agad kaming sumilong sa loob ng tent ni Mia na mas malapit sa amin. Magkatabi kaming naupo sa bungad at tinanaw ang ulan.

            “Isn’t it a mystery, tirik ang araw pero umuulan?”
            “Kapag ganoon daw, may ikinakasal na maligno.”

            Natawa siya sa sinabi ko. Puno nang amusement na tinignan niya ako sa mukha.

            “Naniniwala ka doon?”

            “I know, it is just one of those—what you so called, childhood brainwash, pero walang masama kung maniniwala ka. Noong bata nga ako, kapag gusto kong maglaro sa labas tapos biglang umulan, ang ginagawa ko, nag d-drawing ako ng isang ulan at limang araw para kunwari, matatalo ng araw iyong ulan, tapos kakanta ako ng Rain, Rain go away, little Abby wants to play.”

            Nagkatinginan kami at sabay na nagtawanan.

            “Ako, noong bata ako, ang naaalala ko, takot ako sa ulan. Lalo na sa kulog at kidlat. Kaya madalas noon, binabangungot ako. Wala pa akong katabing matulog. Si Mommy, wala sa bahay. Si Daddy, nasa work, si yaya, nakikipaglambutsingan d’un sa driver sa kabilang bahay, feeling ko n’un, iyong mga stuff toys ko gumagalaw, tapos hindi na sila cute, nagmumukha na silang monster. Maiiyak ako, malakas, pero walang sasaklolo sa akin, hanggang sa makatulugan ko iyong pag-iyak. Kasabay kong lumaki iyong takot na iyon, hindi ko iyon maipaliwanag, basta ang alam ko, takot ako.    

Katahimikan.

            “Baka hindi ka na takot Mia, inispoiled mo lang ang sarili mo na matakot. Pwede ka naman kasing mabuhay kahit isang minnuto na hindi ka naaawa sa sarili mo.”

            Tumitig siya sa akin. Hindi ko alam ang ibig sabihin nang titig niyang iyon.

            “Pa’no mo nasabing naaawa ako sa sarili ko?”

            “Woman instinct.”

            Hindi siya kumibo. Hinawakan ko ang kamay niya at sabay naming pinanood kung paanong inagaw ng ulan sa umaga ang aliwalas ng isang kaaya-ayang liwanag.

            Pagkababa namin ng Majayjay ay hindi man lamang nagpaalam sa akin si Mia. Sumulyap lamang siya sa akin at bago tuluyang tumalikod at humakbang palayo. Pagkatapos noon ay hindi ko na inasahang magkikita kaming muli.

            Subalit isang hapon, nakita ko si Mia na nakatayo sa labas ng gate ng Unibersidad at tahimik na naghihintay sa aking paglabas.

            Pumunta kami sa baywalk, naupo sa isang bakanteng upuan at hinintay ang paglubog ng araw.

            “Nabasa ko  iyong istorya mo, binigyan ako ni Tala ng copy ng Folio ninyo kaya nabasa ko. Ang ganda ng story, Sampung mga Daliri, ano kaya ang gagamitin ko?” Sabi niya na sinundan pa nang isang pilyang hagikgik.

            Hindi ako natawa sa sinabi niya. Napansin niya agad iyon.

            “Alam mo Abby, parte iyon ng buhay ng mga babae. Ang problema, iyong iba, sobra sa kaartehan, nahihiyang aminin na, malilibog din sila.”

Patlang.

“Poet ka din ba Abby?”

“Minsan, kapag nasa mood lang, kaso minsan, parang boring na sa akin ang poetry. Parang biglang nawalan ng  dating.”

“Kasi, ‘di ka in love.”

Nagkatinginan kami at sabay na nagtawanan.

“Ang poetry, para din ‘yang stage play, kailangan may moods, may rhythm, ang galaw, ang ilaw, ang dialogues, kailangan, konektado lahat sa isa’t-isa, kailangan, kakikitaan mo iyon ng iba’t-ibang klase ng art. ‘Pag hindi ganun, tinanggalan mo na ng sense ang poetry at ang teatro.”

Patlang. Nagpakiramdaman.

“Straight ka ba Abby?”

Hindi ako agad nakasagot. Nagkibit lang ako ng balikat.

“Mukha kang straight. Kaso pagdating sa sexual preference, what you see is not what you get. Ako, ayokong i-kahon ang sarili ko sa saliltang bisexual or lesbian. Hindi ako straight, pero ayokong maging teknikal. For confirmation sake lang iyon. Kasi ‘di ba, pag sinabi mong bisexual, pwede ka sa girl o sa boy, kapag lesbian, sa girl ka lang talaga. I mean, hindi kahit kailan pwedeng maging sukatan kung saan ka pe-pwede,  you can never tell at hindi din pwedeng sabihin ng ibang tao na bisexual ka or lesbian ka or straight ka dahil lang sa mga naging karelasyon mo. Ang mahalaga, alam mo sa sarili mo na babae ka. Babaeng malaya sa depinisyon ng sekswalidad. Isang babaeng may halaga, may pakiramdam at may pakialam. Dahil kahit kailan, ang pagiging isang babae ay walang limitasyon, walang pangalan pero maraming kahulugan. Hindi mo pwedeng limitahan ang pagkababae mo na, ‘pag straight ka, iyon ka lang, ‘pag bisexual ka, ganito ka lang, ‘pag lesbiyana  ganoon ka lang. naiintindihan mo ba ako Abby?”

Patlang.

“Kapag may nagtatanong sa akin kung lesbiyana daw ba ako, ang sinasabi ko, babae ako. Iyon ako. Babae. Pero hindi naman natin kayang patunayan agad na babae nga tayo, ako, I used panty liner and feminine wash, Umiiyak ako, nasasaktan ako, may boobies ako, nireregla ako, I shaved my armpits, may puke ako, pero kaya nga bang patunayan ng mga iyon na babae ka? The problem with our society, napakaconventional ng mga tao. Doon lang nila kayang sukatin ang pagkababae mo. ‘Pag nabuntis ka, babae ka, ‘pag naging nanay ka na, ganap na ang pagkababae mo, pero puta ang lahat ng Nanay na naniniwala doon, kasi ‘di doon nagtatapos iyon.”

Tinitigan ko si Mia. Biglaan ang pagsibol ng damdamin sa aking dibdib. Para bang matagal na panahon ko na siyang kilala. Parang dejavou, parang nangyari na ang pag-uusap naming iyon dati. Parang nagkita at nagkatagpo na kami noong mga unang panahon ng aming buhay.

“Second year college ako when I met this woman. She’s a painter, a good one. Kinuha niya akong model para sa isang nude painting na gagawin niya. We enjoyed each others company. Una pa lang, alam ko na, she’s a lesbian, kahit wala sa hitsura niya, kahit na mas maganda siya sa akin, sabi niya, I’m great daw, I’m wonderful, but the only thing that matters to her is that I’m a great fuck. Everytime na ginagawa niya sa akin iyon, parang lalake ang kasama ko sa kama, para akong virgin, nasasaktan ako, she used me so badly, then she got married. ‘Di ako nasaktan. Tapos, I realized na para akong nasa super dumb show na walang audience. But it’s okay. If you know how to let go, you should know how to move on. I’m strong, iyon ang mahalaga.”

“Hindi ka naman malakas. Nagpapanggap ka lang.”

Nagulat siya sa sinabi ko. Tinitigan niya ako ng diretsyo sa mga mata. Nakita ko sa loob nyon ang labis na kalungkutan, at sa likod ng kalungkutang iyon ay mayroon pang mga maliliit na lungkot. Madami sila. Hindi ko mabilang.

“Hindi ka malakas Mia, dahil ngayon, alam kong may nawawasak diyan sa loob mo, at iyon ang pinakamagandang bagay na nakita ko  sa iyo.”

Katahimikan. Hinalikan niya ako sa labi.  Dampi lang, parang halik ng magbestfriend, tsaka siya nagsabing;

“Sumama ka sa akin Abby, may iku-kwento ako sa’yo.”

Pumunta kami sa apartment niya sa Fairview. Dinala niya ako sa kanyang kwarto. Magkatabi kaming naupo sa kama at sa ginta nang aming walang hanggang pakiramdaman at mga panakaw na sulyap at maliliit na damping halik sa labi ay inisa-isa niyang hinimay ang bawat damdamin sa aking puso.

“Alam mo ba, takot si Mommy na pumasok ng simbahan, kasi pakiramdam niya, uusigin lang siya ng Diyos”:

 “Ikaw, nagsisimba ka ba?”

“Oo naman. Pero hindi ako ang inuusig ng Diyos. Sarili ko ang umuusig sa akin.

Katahimikan.

“Virgin ka pa ba Abby?”

“Does it matter?”

Hindi siya kumibo. Inilapit niya ang sarili niya sa akin. Hinalikan niya ako sa labi. Hindi ako tumanggi. Hinubaran niya ako, naghubad din siya. Pumatong siya sa akin. Dinilaan niya ang leeg ko, pababa sa aking dibdib hanggang sa pinakamalalim na bahagi ng aking katawan.

And the rest is history.

At si Mia….Si Mia….. Si Mia….

Hindi na kami naghiwalay pagkatapos noon. Palagi na kaming magkasamang dalawa. Minsa’y pumupunta kami sa National library, nagbabasa ng akda ni Daguio at Matute, tumatambay sa Intramuros kasama ang buong miyembro ng Teatro Malaya, nanonood ng play sa CCP at concert at the park.

O kaya nama’y nagba-bike maghapon kasama sila Tala at Liz palibot sa Samaniego compound at kakain ng sukiyaki at tempura sa Front porch ng luma’t antigong bahay nila Liz at doo’y magbe-brain storming kaming apat para sa mga bagong konsepto ng maikling kwentong isusulat namin.

Minsan nama’y nandoon lamang kami sa U.P., nakaupo sa malawak na field, kumakain ng fishball, nagyoyosi, gumagawa ng mga kwentong walang simula at walang wakas, at ituturo niya sa akin ang mga imaheng nakapinta sa kalangitan at ang kulay nito tuwing lulubog ang araw. Sabi niya, tuwing dapithapon inihahabi ng mga anghel ang mga pangarap na ibinubulong nang mga nagdarasal sa hangin.

“Tignan mo Abby iyong mga stars, may party ng mga fairy na nangyayari sa loob ng mga bituin. Iyong damit ng mga fairy, iba-iba ang kulay, may orange, may yellow, may green, halo-halo. Sayaw sila nang sayaw at iyong kulay ng damit nila, nagrereflect sa mga glass walls ng mga stars, kaya iyong mga stars, parang kumikislap.”

“Mia, nasubukan mo na bang mag day dreaming?”

“Oo naman. Lalo na nung bata ako, kahit noon, lagi akong pinapagalitan ng Mommy, sabi niya, day dreaming is only for lazy people, kasi, ang wonderland para lang kay Alice.”

Katahimikan.

“Abby, lahat ba ng Fairytale, kailangan may fairy?”

“Oo naman, kaya nga fairytale ‘di ba?”

“Kailangan magical, kailangan may witch na may mahabang ilong, nakasakay sa broom, kailangan may handsome prince, tapos kailangan iyong princess, long hair, white skin, mabait, inaapi, kailangan all’s well that ends well, kailangan nag start sa once upon a time at magtatapos sa and they lived happily ever after. That’s fairytale, napakashallow.”

“That’s life. Napakashallow.”

Natigilan siya sa sinabi ko.

“Pa’no naman Abby ang kwento ko, ;di ba iyon pwedeng maging fairytale? Kasi walang genie in a bottle, walang magic carpet ride, walang seven dwarfs, hindi pwedeng mag open ang pinto ng cave na puno ng treasure sa isang sabihan lang ng open sesame…Pero ang gusto ko lang, ang gusto lang talaga ay iyong pwede ding mag end ang kwento ko sa they live happily ever after kahit hindi ito nag-umpisa sa once upon a time.”

Katahimikan.

“Abby, gusto ko, kapag isinulat mo ang story ko, gawin mong parang fairytale. Pwede ba iyon?.”

Ngiti lang ang isinagot ko sa kanya.

“Tignan mo ang buwan, may babaeng natutulog sa loob nito.”

Tinanaw ko ang buwan sa malayo. Payapa itong naiidlip sa payapa din nitong liwanag. Napakatahimik, hindi kawangis ng araw  na mayabang, nananakit ng mata, nambubulag.

Ngunit wala akong nakitang babae na natutulog sa loob nito.

“Wala naman, para lang siyang malaking bombilyang nakasabit sa kisame.”

Katahimikan.

“ ‘Di ba Mia, sabi nila dati, kapag bilog ang buwan, may lumalabas na wolf?”

“Another childhood brainwash. Sinasabi lang ng mga parents iyon para papasukin ang mga anak nila kapag nag-gagabi na.”

Katahimikan.

“Minsan, kapag nalulungkot ka, tumingin ka uli sa buwan, at doon, makikita mo ang babaeng natutulog, tapos, matatawa ka na lang, kasi, masarap palang maniwala sa kalokohan ng mundo.”

Katahimikan.

Tumitig kami sa kalawakan at sabay kaming namangha sa katotohanang kahit pala gaano karami ang bituin sa langit, hindi ito sapat upang tuluyang pintahan ng liwanag ang dilim na lumulukob sa gabi.

Sem break ng ayain ako ni Mia na magmountain climbing sa isang  tagong bundok sa ilocos. Habang paakyat kami’y narinig niya ang mahina kong pagkanta ng The Long and Winding Road, agad akong huminto nang mapansin kong pinakikinggan niya ako.

Nagkatinginan kami at sabay na nagtawanan.

Padilim na nang marating namin ang campsite. Magkatulong naming itinayo ang aming tent at gumawa ng bonfire. Magkatabi kaming naupo sa harap ng apoy.

At sa saliw ng musikang hatid ng mga kulisap, unti-unti niyang ibinahagi sa akin ang kanyang mga kakaibang pakikipagsapalaran sa buhay, ang kanyang mga panaginip, ang kanyang mga katatakutan.

“Sabik ako sa pagmamahal ng isang Ina. Kahit may Mommy ako, parang wala rin. Lumaki ako na hindi ko man lamang siya nayayakap o nahahalikan o nasasabihan ng I love you o nakakalaro o naiiyakan o nasasabihan ng sikreto. 1988 noong masunugan kami. Iyak ako nang iyak noon, kasi wala na iyong dolls ko, iyong mga maliliit kong plato at kaldero at lutuan at iyong malaki kong doll house, pati iyong diary ko, wala na. Pero mas iniyakan ko ang pag alis ni Mommy. Lumipat kami ni Daddy sa isang mas malaking bahay, tapos, binili niya ako ulit ng mga toys. Pero hindi ako masaya. Then one night, birthday ko, ten years old na ako nu’n nang tabihan ako ni Daddy sa pagtulog. Kinuwentuhan niya ako tungkol sa isang hari na malungkot sa loob ng kanyang castle, tapos naging masaya siya nang bigyan siya ni Papa Jesus ng isang prinsesa, kamukha ko daw iyong princess, tapos sabi ni Daddy, iyong hari, kailangan nang pumunta ng heaven, ang lungkot lungkot daw nung hari kasi iiwan niya na iyong prinsesa niya. Tapos, umiyak si Daddy, ‘di ko pa nu’n alam kung bakit, paulit-ulit niyang sinabi sa akin na kailangan, ang prinsesa ‘di iyakin, kaya huwag daw ako iiyak. Iyak nang iyak si Daddy, kaya iyak din ako nang iyak. Kinaumagahan, nagising ako na iyak nang iyak si yaya. Tapos nandoon si Mommy, may kasama na maraming tao. Ang ingay ingay, kasi iyong ambulansya, weng, weng, ng weng weng. Tapos hinanap ko si Daddy kay yaya, sabi ni yaya, wala na si Daddy. Nasa heaven na siya. Hindi ko na nakita si Daddy, pagkatapos nu’n.”

Katahimikan.

“Tapos, kinuha ako ni Mommy. Pero wala pa’din siya pakialam sa akin. One day, narinig ko si Mommy at Ninang Sely, sabi ni Ninang Sely, impotent daw si daddy, dahil sa isang aksidente pagkapanganak ni Mommy sa akin, kaya hiniwalayan ni Mommy si Daddy. Tapos, naisip ko sex lang ba ang nagpapaligaya sa dalawang nagmamahalan. Sabi ko nu’n, siguro, hindi mahal ni Mommy si Daddy. Fifteen ako nang Dumating sa bahay si Marco. Limang Taon ang tanda niya sa akin. Boyfriend siya ni Mommy, tapos, nag-live-in sila. Nu’ng umalis si Mommy para sa isang business trip, inakit ko si Marco, siya ang nakauna sa akin. Naisip ko nu’n, shit hindi na ako virgin, hindi na ako bata, hindi na ’ko inosente. Pero okay lang, darating din naman ang lahat sa ganun. Naulit iyon. Maraming beses na may nangyari sa amin ni Marco, hanggang sa niyaya niya ako na magtanan. Mahal daw niya ako kaya gusto niya na umalis na kami at magbagong buhay. Natawa ako sa mga plano niya, tinawanan ko lang siya sa mukha. Nagalit siya. Pero umiyak nang umiyak nu’n si Marco. Pagkatapos nu’n, umalis siya at hindi na nagpakita sa amin ni Mommy kahit kalian. Then came Ric, Manuel, Joseph, Stephen… mga lalaking kinasama ni Mommy, mga lalaking inakit ko, mga lalaking nahumaling sa akin, mga lalaking nagmahal sa akin, mga lalaking tinawanan ko lang, mga lalaking inagaw ko kay Mommy, mga lalaking nang-iwan kay Mommy. Ayokong maging masaya si Mommy. Gusto kong maranasan niya iyong lungkot na dinanas namin ni Daddy. Pero sa tuwing nakikita kong umiiyak si Mommy, lihim din akong umiiyak. I hated her as much as I hated my self because I still love my Mom but she doesn’t care.”

Umiyak si Mia nang umiyak noong gabing iyon. At wala akong ibang magawa upang patigilin siya.

Yumakap siya sa akin ng mahigpit at buong magdamag kaming naglove making na para bang iyon ang una’t huling beses na gagawin namin iyon, saksi ang mga bituing aandap-andap sa piling ng aandap-andap din nilang langit…

At muli kong nadama ang kakaibang damdaming iyon, na para bang may isang parte sa aking kaluluwa ang tumatakas sa aking katawan at lumilipad lipad palibot sa mga nahihimbing na ulap, at para bang ang langit ay isang hininga na lamang ang layo mula sa akin.

Ngunit pagkatapos nang climb na iyon, bigla siyang nawala. Hindi siya nagpakita sa akin ng mahabang panahon.

Para lang siyang  multo na dumadalaw sa aking panaginip, biglang naglalaho ngunit patuloy parin akong minumulto saan man ako magpunta.

Sa National Bookstore sa SM North kami muling nagkita ni Mia. Parang pang teledrama ang dating. Nagkabungguan ng balikat, nagkatitigan at umiyak si Mia nung sandaling iyon.

Yumakap siya sa akin at paulit-ulit na humingi ng sorry.

 

DRAMA: Ibang-iba ang dating nang pakiramdam. It was like a quick sand. Hindi na

ako makaahon, lubog na ang kalahati ng aking katawan, hayaan ko na

lamang na tuluyang lumubog ang aking kabuuan.

 

COMEDY: Oo nga. Ibang-abi ang dating nang pakiramdam, parang muling bumalik

ang love team ni Janno Gibbs at Manilyn Reynes, parang muling gumawa

ng romantikong pelikula si Tina Paner at Cris Villanueva at nagkabalikan

si Tirso at Nora habang kumakanta ng Tiny Bubbles…

At magkasama kaming kumain sa Carls Jr. at pinagtripang gawan ng horror story ang walang malay na hamburger at pinag-isipan kung magkakatuluyan ba ang dalawang magsyota na nag-e-entsingan sa katapat naming mesa.

At tumuloy kami sa apartment ni Mia.

Ang mga sumunod na eksena ay parang scripted. Sunod-sunod na naganap. Parang plinano. Parang katulad nung ginawa naming pagbe-brain storming sa front porch nila Liz kasama si Tala, kasama ang sukiyaki at tempura, kasama ang antigong bahay…

Pero iba si Mia nang araw na iyon. Gusto niyang isipin ko na nasa isang play kami. At ang role niya ay isa sa mga wicked sisters ni Cinderella at ako si Cinderella na nagnanakaw  ng afternoon sex sa tabi ng chimney.

Minsa’y gusto niyang magkunwari na isa siyang lawin at isa akong sisiw, dadagitin niya ako at dadalhin sa pugad at doo’y gagawing sex slave.

O kaya’y psychotic siya at ako ang biktima.

Madre kaming pareho na nagkaroon nang affair sa kumbento.

Wolf siya at ako si Red Riding hood.

Paralyzed siya at ako ang nurse na inaabuso siya.

Iba si Mia sa lahat. At ang pagiging iba niya ay nakakatakot.

Nakakabahala.

Birthday noon ni Mia nang puntahan ko siya sa apartment niya. Madilim sa loob. Patay ang lahat ng ilaw.

At nakita ko siya na nasa sahig. Nakahubad at pagapang na papunta ng kusina.

“Mia!”

Akma ko nang bubuksan ang ilaw nang bigla siyang sumigaw.

“Huwag mo bubuksan ang ilaw!”

“Ano bang nangyayari sa iyo?”

“Nauuhaw ako, gusto ko ng tubig…tubig!”

Pumunta ako ng kusina, kumuha ng isang basong tubig at iniabot sa kanya. Ininom niya iyon na parang uhaw na uhaw.

“Si Daddy, nandiyan sa sala!”

Nangilabot ako sa sinabi niya.

“Ano bang pinagsasabi mo, wala diyan ang Daddy mo.”

“Nandiyan siya, nakita ko. Binati pa niya ako ng happy birthday, kinuwentuhan niya ako tungkol dun sa King at Princess, at sa mga stars at sa mga…”

“Mia patay na ang daddy mo!”

Bigla siyang natahimik. Binato ang baso, tumama sa dingding, nabasag. Tumayo siya at pumasok sa kwaro. Paglabas niya ay nakadamit na siya at galit na sumigaw.

“Nagda-drama lang ako, mage-emote sana ako kaso, sinira mo ang moment ko!”

Katahimikan.

Naupo siya sa sahig. Malapit sa akin.

“Putang ina ni Lorna. Kundi sa kalandian niya, buhay pa sana si Daddy.”

“H’wag ka ganyan. Nanay mo pa rin iyon.”

“Hindi ko Nanay ‘yon!”

“Kahit na anong gawin mo, ‘di mo mababago ang katotohanang Nanay mo ‘yon. Kailangan mo siya, kasi siya parin ang Nanay mo!”

Pero matigas si Mia.

“Hindi ko kailangan ang babaeng Iyon, hindi ko Nanay iyon.”

Pero mas matigas ako.

“Hindi kailangan, kaya pala ganyan ka kasabik sa babae, dahil hinahanap mo sa bawat babaeng ikinakama mo ang mother figure na hindi mo nakita sa Nanay mo!”

“How dare you.”

 

DRAMATIC EFFECTS:  Nagwala siya. Nagbasag. Sinaktan ang kanyang sarili habang  malakas na nagmumura.

               Tumigil siya nang mapansing hindi ko siya pinipigilan sa pagwawala niya.

               Muli siyang naupo sa sahig at biglang sumabog nang iyak.

Nakadama ako nang awa.

Nilapitan ko siya. Niyakap ko siya ng mahigpit. Kumapit siya sa aking mga braso at sinagot niya ang aking mga haplos ng kanyang mahinang paghikbi.

At nang magniig kami noong gabing iyon, doo’y naramdaman ko, na sa bawat indayog ng kanyang katawan, sa bawat ungol na lumalabas sa kanyang bibig, sa bawat halik at yakap, ang lahat ay para bang namumulubi sa pagsuyo, lahat ay nagpaparusa, nananakit, nanggigimbal, nang-aangkin.

Ngunit nang makita ko ang kanayang pagluha habang kami’y magkasiping, naramdaman ko ang sakit na iniinda ng kanyang kaluluwa.

At doo’y batid ko na, naintindihan ko na.

Iba ang gusto niyang ilabas sa kanyang katawan, hindi lang basta init, hindi lang basta pagnanasa, hindi lang basta libog, kundi galit, poot at kalungkutan.

At tuluyan ko siyang tinanggap at ang malalaking pagkilos ng mundo’y nagkaroon ng halaga dahil ito’y binuo ng bawat maliliit na paggalaw ni Mia sa aking buhay.

At naging si Mia noon, hanggang ngayon.

Magtatatlong taon narin ang relasyon namin nang magpasya kaming tuluyan nang magsama.

Ang unang taon naming dalawa ay para lamang isang simpleng pagsasama ng mag kaibigan. Para lang we’re sisters, nagke-kwentuhan ng mga typical girls talk, naghaharutan, nagsasabihan ng mga sikreto.

Si Mia, noong pasko at magkasama kaming nagcelebrate sa Baguio at naglakad sa Session Road, kumain ng french-fries at spareribs sa Burnham Park, namasyal sa Crystal cave, sa hot spring sa Asin, naghorse back riding at nagsight seeing sa Mines View at naghagis ng coin sa wishing well at humiling na kapwa namin isinikreto sa isa’t-isa.

Si Mia noong bagong taon kung saan ay tuwang tuwa kaming nanood ng mga makukulay na fireworks na gumuguhit sa kalangitan at uminom ng champagne sa Country Club at nagdasal sa Baguio Cathedral kinaumagahan.

Pero ang relasyon namin ni Mia ay hindi palaging Bed of Roses.

It is always as good as our last triumph.

Dahil hindi nagtagal, muli siyang dinalaw ng kanyang mga bangungot. Maraming pagkakataon na bigla na lamang siyang sisigaw at iiyak at gigisingin ko siya at wala siyang sasabihin tungkol sa mga bangungot niyang iyon.

Minsan nama’y magigising ako at makikita ko siya sa isang sulok ng kwarto, at madirinig ko ang mahina niyang pagtangis at ang walang humpay niyang pagsasalita na parang nagdarasal na sasabayan niya nang pagluhang pilit niyang inilihim sa akin.

“Abby, gusto kong umakyat ng bundok.”

Pagtatapat niya sa akin habang magkatabi kaming nakahiga sa kama.

“Sinong kasama mo, sila Tala?”

Saglit siyang nag-isip.

“Hindi, gusto kong mag-isa.”

Pagkatapos ng dalawang araw niyang pamamalagi sa Pulog ay ibang Mia na ang bumalik sa akin.

Ang naging laman ng kanyang mga bagong kwento’y iba sa aking pandinig, para bang lahat ay hindi namin nararamdaman, hindi na namin kilala.

Hanggang sa napadalas ang pag-uwi niya ng gabi at ang pag-alis niya ng walang paalam at tsaka muli kaming magsasama at magkukunwaring ang buhay namin ay kaya pa naming ibalik sa dati.

At dumating ang pinakamahaba at pinakamalungkot na gabi ng aming relasyon.

Kagagaling ko lang noon sa pinagtatrabahuan kong istasyon ng radio nang maabutan ko siyang tahimik na umiinom ng alak sa dilim, lumapit ako sa kanya at naupo sa tapat niya habang nagsasalin ng alak sa baso.

Bigla siyang tumawa ng malakas. Nagulat ako. Tumawa siya nang tumawa hanggang sa maluha siya.

“Noon, kapag umiiyak ako, pinapagalitan ako ni Mommy. Sabi niya ang mga iyaking bata daw ay kinukuha ng monster na nagtatago sa ilalim ng kama. Kaya takot na takot ako nu’n. Tapos ‘di na’ko iiyak, pero umiiyak ang loob ko. Hanggang ngayon, ‘di pa din iyon tumitigil sa pag-iyak.”

Katahimikan.

“Abby, ayoko na.”

Hindi ako kumibo.

“ I realized na love is not just about Red Valentines and butterflies and rainbows. We cannot always pretend that life is just a happy picnic in the park or a warm sunny day out. We should stop painting everything white, kung simula pa lang, alam natin, na black siya. The world is unfair. Life is unfair.”

“But we will do everything to make it fair. Pwede naman tayong maging masaya. Isa lang ‘to sa mga up’s and down’s ng roller coaster ride, then after ng lahat lahat, magigising ka one morning na maayos na pala ang lahat.”

“No Abby. No more sugar coating, no more drama, no more fairytale, because we both know that everything is not right. Tama na. ayoko nang magkunwari.”

Katahimikan.

Nagpatuloy siya.

“Darating sa buhay ng kahit na sinong magkarelasyon ang panahon kung saan, lahat ng halik, nawalan na ng sense, lahat ng moments nawalan na ng logic, lahat napakairrational, tapos naisip mo na kailangan mong magdesisyon at sumunod kahit na masaktan ka pa.”

Katahimikan.

“Ayoko sana, kaso pinilit mo’ko. Lalo tuloy akong nagalit sa mundo, sa sarili ko pati na rin sa’yo. Hindi mo alam, tuwing gabi, habang natutulog ka, dinadalaw ako ni Daddy, minumulto ako ng Diyos, minumulto nila ako, pati si Mommy kahit ‘di pa siya patay, minumulto niya ako. Tinatakot nila ako. Inuusig nila alo, silang lahat…ikaw lang ang hindi.”

Katahimikan.

“Mahal kita Mia.”

Nagsimula siyang umiyak. Malakas. At ito’y nauwi sa impit na hagulgol.

“It is not love Abby, we just needed each other. We’re not born yesterday para hindi malaman kung ano ang naghihintay sa ’tin sa finish line.”

“Ano ngayon kung matalo tayo. At least, we could have try…”

Umiiyak siyang umiling.

“May masakit sa loob ko Abby, hindi ko alam kung ano. Mas masakit pa ito kaysa noong nadonselya ako. Kasi ngayon, hindi lang basta puke ko ang masakit, hindi lang iyon ang dumudugo. Pati damdamin ko, masakit na.

“Hanggang katawan ko lang ang napapasok nila, performance ko lang ang na a-appreciate nila, wala ni isa sa kanila ang nakapasok sa mundo ko, walang nakahipo sa kaluluwa ko. Tapos dumating ka, like a breath of fresh air. Kilala mo ’ko, you know that I’m so empty inside, alam mo kung ga’no ko kinaaaawaan ang sarili ko, you know that deep inside, I’m torn apart. Balak ko noon, after nang climb natin sa Ilocos, ‘di na ‘ko papakita sa’yo, kasi I thought, joke lang ang lahat, after a week, after my morning bath, mawawala ka na, but I’m dead wrong.

“Kasi sa lahat ng lalake at babae na naglabas-masok sa akin, sa iyo ko lang naramdaman ang aftershock, sa iyo ko lang naranasan ang pag flash back ng mga good memories, sa iyo lang ako tinaasan ng libido, sa iyo lang ako tinigasan ng utong, sa iyo lang ako nagkaroon ng multiple orgasm, ikaw lang ang nagbigay ng sense sa sex sa buhay ko. Kahit na nginigitian mo lang ako, kahit na nakatayo ka lang diyan sa harap ko, kahit na nung kinakanta mo lang ‘yon the long and winding road, para na ‘ring nagsesex tayo, tapos nakikiliti ako, nasasarapan ako, nalilibugan ako, nilalabasan ako.”

Nilapitan ko siya at mahigpit na niyakap. Hinalikan ko siya sa buhok. Ngunit para siyang napaso’t agad na kumalas sa aking pagkakayakap.

“Abby… may iba na ako.”

Nagulantang ako sa sinabi niya. Matagal ko na iyong nararamdaman. Ngunit mas masakit pala kung para itong isang nuclear blast na pinuntirya ang buo mong pagkatao.

“Wala ‘ko pakialam. Dahil mahal kita.”

At nagalit siya sa sinabi ko.

“Don’t give me that bullshit Abby, that’s the problem with you, you’re too good to be true!”

“Dahil totoo ito Mia. Hindi ito isang laro na kay daling umayaw kapag natatalo ka na….Ikaw pa lang ang nag-iisang taong minahal ko.”

Lalo siyang nagalit. Nagwala siya. Nagbasag. Nagtapon ng mga gamit.

“Putang ina mo Abby, don’t do this to me. Don’t treat me like this. Magalit ka sa akin. Sumbatan mo ako, please Abby, give me some reason to leave you!”

Katahimikan.

“Ang lahat nang galit ko sa mundo, inilalabas ko sa bawat lalaki at babaeng nakasama ko sa kama, ang akala nila magaling ako, pero ang totoo, inutil ako, kasi namemeke lang ako ng orgasm, peke lang ang mga ungol ko, para lang isang play sa teatro, part mo iyon, kaya kailangan mong gampanan. Pero alam mo ba, namumuhi ako sa sex, kasi putang ina ang sex, kasi sex ang sumira sa pamilya ko, kasi sex ang sumira sa akin. Feeling ko, lahat nang tumitingin sa akin, kinakantot ako, nandidiri ako sa sex, kaso ‘di ko kaya mabuhay na wala nu’n. kasi sanay na katawan ko sa pakikipagkantutan. Akala ko, kapag nagpakalesbiana ako makakapagtago ako, makakatakas ako, magkakaroon na ng balance ang buhay ko, pero putang ina ko, dahil lagi na lang akong nagkakamali.”

Katahimikan.

“Aalis ako Abby.” Sabi niya. Mahina. Malungkot.

“Iiwan mo nga talaga ako”

“Hindi kta iiwan, pero aalis ako.”

“Bakit ka aalis?”

“Aalis ako not because I cannot stay with you, aalis ako dahil alam kong kaya ko.”

“Problema lang ba ‘pag nanatili ka sa tabi ko?”

“Natatakot ako. Nahihiya ako sa’yo, ‘pag nagtagal pa ‘to. Sisirain lang kita.”

“Okay lang,” pilit kong pinasaya ang aking tinig.

“Buuin mo na lang ako ulit.”

Tumingin siya sa akin. Ngumiti. Pilit. Mapait.

“Hindi iyon ganoon kadali. Hindi ito ang buhay na gusto ko para sa’yo. Dahil you don’t deserve this.”

“Pero mahal kita.”

Natigilan siya. Ilang sandali niya akong pinagmasdan sa mukha, na para bang iyon na ang huling pagkakataong makikita niya ako.

“Abby please, don’t make this hard for me. You know that it is not that easy. Hindi ako ang kailangan mo. This is the best thing na magagawa ko para sa’yo.”

Katahimikan.

“Aalis ako at hindi na ako babalik pang muli. Para akong isang balsang gawa sa marupok na kawayan, nang makita kita, isinakay kita, kahit alam ko na lulubog lang tayo. Ngayon, ibinabalik na kita kung saan kita noon kinuha, tsaka ako babalik sa dagat, tsaka ako papalaot, tsaka ako lulubog, kung lulubog ako ayokong kasama ka.”

Katahimikan.

“Noon, hindi ako aware na pwede pala iyon. Iyong may isang tao  kang papapasukin sa loob ng buo mong pagkatao, tapos iyong taong iyon, may kakayahan na makipag sex sa kaluluwa mo, basahin ang isip mo, pasukin ang puso mo. Nakapasok ka sa akin kahit hindi kita pinapapasok, kahit ‘di kita pinagbubuksan.

“Tuwing hawak mo ang kamay ko, naisip ko na kahit minsan pala sa buhay ko, maaari akong maging payapa at masaya.”

Tumayo siya. Nagpalit ng damit.

“Magsama tayo Mia. Let’s run away, far from everything, let’s leave the world behind. This time, it will be just you and me.”

“Love…Love is a crime Abby. May punishment, may parusa…

“Death sentence.

“Lethal injection,

“Silia elektrika…what ever.”

“H’wag mo ‘ko iwan.”

“Hindi ‘yon pwede Abby. Ang love natin ay parang isang walang kalidad na bold actress na nangangarap gumawa ng disenteng pelikula, pero ‘di pwede kasi malulugi lang ito sa takilya.”

Katahimikan.

Humarap siya sa salamin. Nag-ayos ng sarili. Nagpunas ng wet tissue sa mukha. Nagpulbos, Naglipstick.

Humakbang siya sa pintuan. Bahagya siyang natigilan at tumingin sa akin.

“I’m sorry Abby, I can’t be anything for your own sake.”

At lumisan siya.

At hindi na kami muling nagkita ni Mia.

Madalas pa rin akong nagpupunta sa U.P., kumakain ng fishball, naninigarilyo, umuupo sa field at naaalala ko ang mga sandaling gumagawa kami ni Mia ng mga kwentong walang simula at wakas at ang mga kwento niya sa tala at bituin.

Noong isang taon ay muli akong bumalik doon sa ‘di kilalang bundok sa Ilocos at habang mag-isa akong umaakyat ay muli akong umawit ng the long and winding road at mag-isa kong tinayo ang tent at gumawa ng bonfire.

Bagamat alam kong wala na siya’y maraming gabi pa din na nakikita ko ang sarili kong hindi makatulog, at sisilip ako sa bintana, umaasam na makikita ko siya sa dilim ng gabi, minsan nama’y mauupo ako sa tarangkahan, nangangarap na isang araw ay muli ko siyang makikita roon.

Ngunit kay hirap maghintay sa taong batid mong hindi na babalik kahit kailan o kaya’y hanapin sa karimlan ang isang kaluluwang ayaw magpahanap at kahit anong gawin kong paghahanap sa kanya’y alam kong hindi ko siya kailanman matatagpuan.

May mga pagkakataong para ko siyang nakikita sa kulumpon ng mga taong tumatawid ng kalsada o kaya’y sa barkadahan ng mga babaeng namimili sa ukay-ukay o kaya’y sa mga taong naghihintay ng bus sa sakayan.

At alam kong ang lahat ng ito’y isa lamang malik mata.

At ngayon nga’y nandito ako sa baywalk. Muli na namang namalik mata, muli na naman akong dinaluhong  ng alaala.

Dahil katulad ng dati, she just vanished out of thin air.

Pinakiramdaman ko ang pagkilos ng mundo, tulad parin iyon ng dati. Ang dagat ay patuloy na umaalon, ang hangin ay may dala paring alat, may dala paring lamig.

Napatitig ako sa mga tala’t bituin at naalala ko ang mga party ng fairies sa loob ng mga iyon at ang makukulay nilang damit.

At ang buwan, kakaiba ang hugis ng buwan noong gabing iyon, parang may babaeng natutulog sa loob nito.

……Nakikita ko na siya Mia…

Tama siya.

People come and go.

So stop asking your self, where have all the flowers gone.

I’m better off alone.

I’m spreading my self too thin.

Nakakatawa pero totoo…

Que Sera Sera!

If ever I see you again…

It takes too long to learn to live alone…

At ang sabi nga nila, in times like these, you need to love again.

 

 

2004

 

 

 

Ladylove

 

Noong una’y hindi ko din alam kung bakit s’ya Nag suicide nang gabing ‘yon. Wala akong idea. Naisip ko n’un, siguro kasi brokenhearted s’ya, siguro kasi depressed s’ya sa biglaang paghihiwalay ng parents n’ya, siguro kasi masyado s’yang affected dahil nalaman n’ya na ‘di s’ya nakapasa sa Mirriam, siguro kasi… Ewan ko, wala na din akong maisip na ibang dahilan pa.

Pero sa loob ng halos isang linggo pagkatapos n’yang magsuicide, lagi akong nasa loob ng kanyang room, tinatahi ang mga puzzle sa very complicated teenage life n’ya.

At isa isang lumitaw ang katotohanang alam kong naging napakahirap para sa kanyang tanggapin.

Journal entry
May 2, 2006

Dear Bibi,

Ikaw ang unang diary ko, mas cute siguro kung may name ka. Hehehe. Bibi na lang ang magiging name mo simula ngayon.

Birthday ko yesterday and I had a very awesome day! An’dae ko nareceived na gifts. First time din na nakahabol si Dad sa birthday ko. Ang saya saya ko, at ikaw ang gift n’ya sa ‘kin at tsaka yung hello kitty na slumbook. 50 friends ang pwede ko papirmahin and you know what, I already made a list of friends na pipirma dun. Sweet ko no? Hahahaha. Cool.

Second year high school na ‘ko sa pasukan, I’m so excited. Sana classmate at seatmate pa din kami ni Iya para chit chat to the max pa din kami. Hihihi. ‘nga pala, si Iya ang bestfriend ko, too bad ‘di mo s’ya ma me-meet, ‘di kasi kita pwede i-share sa kanya. Ahehehe. Cool sana kung magiging friends din k’yo but that can’t be.

Goodnight Bibi, I’m going to sleep na ha. Uhmwah!

Catelin

Binuksan ko ang isang brown na box na binili namin n’un sa papemelrotti, punong puno ng love letters. Kinuha ko ang pink na sanrio stationary at binasa ang laman n’un.

…I’m so sowee fo’ bein’ such an immature slut, but d truth iz, I’m cwazee fo’ u, jaz dnt knw how to say 8, I acted like a complete bitch wen ure around, sana masabi ko na seo ang true feelings koh. I’m sowee… :’(

Walang nakasulat na pangalan kung para ito kanino, pero alam ko kung kaninong penmanship ‘yon at alam ko din na hindi n’ya ito naibigay sa nais n’yang pagbigyan.

Sumunod kong Tinignan ay ang isang card na may mga natuyong rose petals na pinagt’yagaang ibinalot sa maliit na plastic at sinunog ang paligid nito. Binuklat ko ang card, walang special message na nakasulat kundi kopya lang ng kanta ng bandang Dishwalla na Every little thing at naka quote ang mga linyang;

… Let me in
to see you in the morning light
to get me on and all along the tears they come
see all come
I want you to believe in life
but I get the strangest feeling that you’ve gone away
when you find out who you are, it’s too late to change?
I wish I could be
every little thing you wanted
all the time…

Nahulog sa sahig ang mga rose petals. Nahulog din sa utak ko ang mga alaala. Nahulog din sa mga mata ko ang mga luha.

“Cate, ang ganda ni Meagan ano?”

Huminto s’ya sa pag gugupit sa colored papers na gagawin naming confetti para sa program ng Drama Club kinabukasan. Sinulyapan n’ya si Meagan na nakaupo sa kabilang side ng stage at masayang nakikipagtsikahan kina Eli.

“Bakit, type mo?” Tanong n’ya sa akin at tsaka n’ya tinuloy ang ginagawa. “Akala ko ba you’re into Venice na? Pasabi sabi ka pa last night na she’s the most beautiful girl in the world.”

Natatawa kong siniko sa braso si Catelin at sinenyasan ito na ‘wag maingay. Ngumiti s’ya sa akin at nakita ko ang muli n’yang pagnakaw ng sulyap kay Meagan.

Three pm nagstart ang program. Stage play ‘yun na pinaghandaan ng Drama Club na miyembro kaming tatlo. Ako, si Catelin at Meagan. Remake iyon ng Romeo and Juliet at dahil Exclusive School for girls kami, babae din ang gumanap na Romeo. Hindi na nahirapan ang Club Adviser namin na si Miss Marasigan sa pagpili sa magiging Juliet, si Meagan na agad, dahil s’ya ang pinakamaganda sa Club at dahil transferee s’ya. Ewan ko ba kung bakit gan’un, ‘pag transferee ka, instant sikat ka.

Sa pagpili kay Romeo kami nahirapan, pero sa huli, kay Catelin napunta ang role dahil s’ya ang pinakamatangkad sa Club at mas mataas s’ya kay Meagan.

Maganda ang naging outcome. Pero after the play, nakita ko ang sudden changes kay Catelin. Madalas s’yang tulala at wala sa sarili. I tried to talk to her pero laging iisa lang ang sagot n’ya: “I’m fine Iya, it’s part of growing up.”

Journal Entry

Dear Bibi,

May 24, 2006

Well, nagstart ang day ko na nag-aaway si Mommy at Daddy. Pati ako sinigawan ni Mommy. Linisin ko daw ang room ko. I almost hate her, kasi she’s always like that. Sinisigawan n’ya ‘ko everytime na mainit ang ulo n’ya. Nakakainis pero come to think of it Bibi, kung walang Mommy na naninigaw at nag-uutos, siguro ang tamad tamad na lahat ng kids, siguro napaka dirty at messy ng world, ‘di ba? Digs mo ba?

Hay. Siguro ‘yun ang part na kailangan ko gampanan, maging shock absorber at taga sunod ni Mommy.

Oo nga pala, may bagong lipat sa tapat. Isang family na may kotseng BMW, sosyal! Hahahaha.

May anak sila na kasing edad ko lang. I saw her kanina na nagtapon ng basura sa trash can nila sa labas ng gate. Nalaman ko ang name n’ya, kasi Tinawag s’ya ng Mommy n’ya. She’s so pretty. Malamang liligawan agad ni Rona ‘yun kung classmate ko s’ya.

‘wag ka ma shock Bibi ha, kasi ‘yung girl to girl relationship sa school eh normal thing na, ‘yun nga lang ‘wag ka papahuli kay Sister Eloisa kundi, you’re a dead meat. Hahahaha. Si Iya, may girlfriend, si Venice. Lagi s’ya binibigyan ng chocolates at love letters ni Venice. Minsan din nahuhuli ko silang nag s-smack sa Likod ng service.

Ako kaya? Hahahaha. I mean, kailan kaya ako magkaka girlfriend? Well, you can’t hurry love. Hahaha. May gan’ung effect?

Hay.

You know what Bibi, habang nagsusulat ako, nakikita ko ‘yung girl sa tapat bahay from my window, ‘asa terrace s’ya at nagbabasa ng book.

She’s so pretty talaga. Mas maganda pa s’ya kay Tagumpay. Si Tagumpay si Eli, Eleonor Tagumpay kasi ang name n’ya at s’ya ang crush na crush kong girl na third year, kasama namin s’ya sa Drama Club.

She loves reading books siguro. Hmmmm…

By the way Bibi, her name is Meagan.

Catelin

Sa loob ng Box ay may nakita akong binurn na mga kanta sa Cd. Sa ibaba ng label n’ya ay nakasulat ang: “for you, Lipstick.”

Alam ko kung sino si Lipstick. ‘yun ang code na binigay namin ni Catelin kay Meagan n’ung time na inamin n’ya sa aking love n’ya na si Meagan.

1. Whiteflag
2. Sway
3. Tattoed in my mind
4. Weak
5. Fallen
6. I wanna be with you
7. Shakespeare in love
8. Stranded
9. Need to be next to you
10. Never saw blue like that

Very Catelin ang mga kanta. Mapait akong napangiti.

Sa ilalim ng Cd ay nakita ko ang isang upos ng sigarilyo na binalutan ng plastic cover. May lipstick mark ang filter. May tissue din na may mga nakasulat.

…U ha, ure always looking at me.
…Di kya, ma feeling ka.
…Hahahaha, u thnk im cute?
…No.
…Ows?
…Ure not cute Meagan, ure pretty.
…Blush!
…So wat na gwa mo Meg?
…Hahahaha cra, magkatbi lng tau tinatanong mo pa.

Isinara ko na ang box. Sumunod kong tinignan ay ang laman ng long brown envelope na may nakasulat sa labas na: The sweet escape.

Puro pictures ang and’un. ‘di ko tinignan. Mabigat kasi sa dibdib na sa mga pictures ay ang saya saya ng mukha n’ya. Ang saya saya ng mukha namin…

Napatingin ako sa kama n’ya. Nakita ko ang Winnie the pooh na stuff toy. Iyon ang binili namin ni Catelin para kay Meagan, na isinauli ni Meagan kay Catelin n’ung umamin si Catelin tungkol sa feelings n’ya para dito.

Halos ‘di tumigil si Catelin sa kaiiyak n’un. Sa amin s’ya natulog kasi siguradong magtatanong si Tita Elvie kung bakit namumugto ang mga mata n’ya. Buong gabi n’yang iniyakan si Meagan. Awang awa ako kay Catelin n’un, lalo na nung nabalitaan namin kinabukasan na mag on na si Meagan at si Honey.

Hinawakan ko ang Stuff toy. Nakadikit dito ang amoy ng Hugo for women na pabango n’ya. Sigurado akong niyayakap n’ya ito habang natutulog.

Sa ilalim ng unan ay may isang Armando Caruso na hanky. May bahid ito ng natuyong dugo. Kay Meagan ang panyong iyon at kay Catelin ang dugong iyon.

Naaalala ko, n’ung makipagbreak si Meagan kay Honey ay bumalik ang closeness naming tatlo. Lalo na ang closeness ni Meagan at Catelin, kaya inabangan ni Honey si Catelin sa labas ng gate n’ung uwian, at bago pa kami makasakay ng service ay sinugod ni Honey si Catelin at sinapak ito. Itinulak ko si Honey at inawat naman ito agad ni Meagan. Pumutok ang lower lip ni Catelin at sa loob ng service, pinunasan ni Meagan ng panyo n’ya ang labi ni Catelin.

Journal Entry

Dear Bibi,

June 6, 2006

Sa School namin nag enroll si Meagan. Cool, kasi classmate namin s’ya ni Iya at sa bandang likuran ko lang s’ya nakaupo. Minsan sinisilip ko s’ya using ‘yung mirror ng face powder ko. Ang cute cute n’ya at I told you Bibi, crush na agad ng bayan si Meagan. An’dae agad nag court sa kanya from the very first day nang pasukan. Fourth year, Third year, Second year pati First year. Feeling ko nga crush din s’ya ni Tagumpay, kasi nilibre n’ya si Meagan ng snacks.

Araw araw ko s’yang makakasama and the best part of it, kasama ko s’ya sa service. Hahahaha. Cool!

Don’t ask me kung crush ko s’ya ha, kasi ‘di ko din alam eh.

Close na sila agad ni Iya, nagpa-plan nga sila na maglaro ng volleyball sa Saturday sa park. Sana maisip ni Iya na isama ako. Sure ‘yun na isasama n’ya ako, bestfriend ‘ata kami. Hehehe.

See yah!

P.S.
Hindi umuwi si Daddy at parang wala na ‘atang paki si Mommy. Hay.

Catelin

Nakita ko ang Music Box na nakapatong sa ibabaw ng side table. Katabi ng dalawang picture frame. Ang laman ng unang frame ay picture naming tatlo at ang pangalawa naman ay picture ni Meagan at Catelin na ginupit mula sa magkaibang picture at pinagtabi lang. Kinuha ko ang Music Box, pinihit iyon at narinig ko ang Annie Laurie.

Regalo ni Meagan ang Music Box na ‘yun kay Catelin n’ung time na pumayag si Catelin na ilakad si Meagan kay Glaiza. Ang partner ni Catelin sa ballroom para sa P.E. After ng halos isang linggong pagsama sama ni Catelin sa patagong pag de-date ni Meagan at Glaiza sa Coffee Nook, mga pag-aabot n’ya ng sulat kay Glaiza at pagsama kay Meagan sa 7-eleven para bumili ng chocolates ay naging mag on si Meagan at Glaiza ng halos dalawang buwan. Alam kong masakit para kay Catelin ‘yun, pero kinaya n’ya, kasi masaya s’ya na makitang masaya si Meagan. Kahit na sa piling pa ng iba.

Journal Entry

June 20, 2006

 

Dear Bibi,

I think she hates me. Hindi n’ya ako pinapansin. Ako lang ang hindi n’ya kinakausap sa service, para akong moron na naghihintay na I approach n’ya ako, pero wala eh, not even a single “Hi!”, God Damn it! Yes Bibi, I’m pissed and I don’t know why.

Well, nililigawan s’ya ni Vern. For sure, sasagutin n’ya ito dahil si Vern ang pinaka pretty sa Section Immaculate. Hay…

Hindi na lang siguro ako aasa Bibi, that’s the least thing I could do for my self.

 

Catelin

Magkakasama kaming nagpunta ng Park. Sunday ‘yun, naka bike lang kami, si Catelin, nakaangkas kay Meagan. Hindi kasi s’ya marunong magbike. Isang linggo ‘yun after nang heartbreaking break up ni Glaiza at Meagan. Heartbreaking kasi bigla na lang umayaw si Meagan ng walang dahilan. Bigla na lang sinabi n’ya kay Glaiza ang heartbreaking break up line na; “No, it’s not you, it’s me… Ako ang may problema. You deserve someone better.” na iniyakan ni Glaiza at may malupit pa na eksenang hinabol ni Glaiza ang service namin.

Kapag tinatanong ko si Meagan kung bakit s’ya nakipagbreak, ngumingiti lang s’ya at tsaka simpleng mapapasulyap kay Catelin.

Naupo kami sa gilid ng kalsada, sa bandang likuran ng park. Walang masyadong tao. Doon kami unang nakatikim ng yosi ni Catelin. Dala dala ‘yun ni Meagan, kinupit daw n’ya sa Mommy n’ya, n’ung una hesitant kami, pero sabi ni Meagan, okay lang daw ‘yun, basta h’wag namin gagawing bisyo. Naglipstick muna s’ya dahil gusto daw n’ya na may lipstick mark ang filter ng yosi n’ya para mas cute, tsaka n’ya kami tinuruan ni Catelin manigarilyo. Pero bago n’ya binigay kay Catelin ang yosi nito, isinubo n’ya muna ito at s’ya ang nagsindi.

Nung inipit na ni Catelin ang yosi na may lipstick mark ni Meagan sa labi n’ya ay naisip ko na para na din silang naghalikan at iyon ang first kiss na namagitan sa kanilang dalawa.

 

Journal Entry

July 7, 2006

Well Bibi, kami ni Meagan ang naging magka partner sa stage play. Very awkward kasi ako si Romeo at s’ya si Juliet. Sa first practice namin, ilang na ilang kami, ewan ko ba, parang she doesn’t like having me around. Para s’yang iritadong iritado sa akin, hindi ko naman s’ya inaano. Pero we have to do this Bibi, kaya we tried to be professional, naks!

Sa Saturday, may practice kami sa Gym and I must admit, I’m so excited.

 

Catelin

 

Sa side table ay nasa crystal glass ang ilang piraso ng mga white pebbles na pinulot namin n’un ni Catelin sa Puerto Galera nang magkaroon ng celebration trip ang buong Drama Club dahil sa very successful play na ginawa namin.

Doon din naganap ang napaka romantic at very unforgettable kilig scene sa pagitan ni Meagan at Catelin.

Nasa cottage kami n’un nang mabukas ang usapan naming tungkol sa aming mga sarili.

“I was misunderstood everytime, akala nila kasi flirt ako.” Ang kay Venice.

“Very intimidating daw ang personality ko, mukha daw kasi akong snob.” Ang kay Eli.

“Well, Me? I’m just a typical stupid brat… buti na lang I’m hot and pretty.” Ang kay Meagan. Natawa kami sa sinabi n’ya pero bukod tanging si Catelin lang ang sumeryoso sa sinabi n’ya.

“That’s not true. Nakikita kitang nagbabasa ng books every Saturday sa terrace n’yo, Nagbabasa ka nga ng Purpose Driven so you’re not that typical teenager, kasi para sa ibang typical teen, boring at nakakaantok ang book na ‘yun. You’re not stupid, kasi kaya mong ipasa ang mga exams mo kahit ‘di ka nag re-review, you’re not brat dahil nakikita kitang nakikipaglaro sa mga kinder sa playground. You’re pretty, ‘yun ang nakikita ng ibang tao, actually to tell you the truth, ‘yun lang ang nakikita nila s’yo pero I know, you’re a very deep person.”

Napatanga kaming lahat kay Catelin. We never expected her to say those things. Si Meagan, tinitigan n’ya si Catelin ng matagal.

“That’s the craziest thing I ever heard in my entire life.” Komento ni Meagan. Super blushed naman si Catelin kaya Hinatak n’ya kami ni Venice palabas ng cottage at naglakad lakad kami sa beach. Malapit nang mag sunset nang lumapit si Meagan sa amin. Tumabi s’ya kay Catelin at para kaming Girl band na gumagawa ng Music Video na nag emote habang naghihintay ng sunset.

“It was so different Cate, you know that?”

“Different?”

“Yes, being with you, sitting right here next to you. The feeling was different.”

“Does that make you afraid?”

“Somehow, yes it does, because I never thought that, I was going to like every minute of it so much.”

Ngumiti si Catelin. Nagkunwari naman kami ni Venice na hindi nakikinig sa usapan nila.

“I like it when you smile.”

At magkahawak kamay silang naglakad lakad sa dalampasigan.

At iyon ang umpisa ng lahat.

  

Journal Entry

July 19, 2006

Dear Bibi,

Close na kami ni Meagan! Hooray! Hooray!

Pero, iba na ‘ata ang nafe-feel ko kay Meagan. Kanina, reporting n’ya at tinulungan ko s’ya na magkabit ng Visual Aids n’ya sa Blackboard at kinilig ako nang hawakan n’ya ko sa braso at nag thank you.

‘di ko pa masyado maintindihan eh, confuse pa ‘ko, ‘lam mo naman na si Tagumpay pa lang ang nagiging crush ko eversince the world began. Hahahaha. Hay.

Naiinis ako na ‘di ko malaman, minsan like na like ko s’yang makita, minsan naman parang bwisit na bwisit ako sa mukha n’ya. Pero nagseselos ako ‘pag may ibang lumalapit sa kanya. Pati si Iya pinagseselosan ko.

Hay. Napakastupid ko talaga Bibi, as in super stupid!

Gusto ko sana mag open up kay Iya, but I’m too shy to say it. Hay. Hay talaga.

Sige na, next time na lang ulit.

Catelin

Sa ilalim ng kama n’ya ay may mas malaking kahon na binalutan ng mga glossy pictures ni Paris hilton mula sa iba’t ibang magazine. Binuksan ko ito. Mga love letters ni Catelin para kay Meagan, mga love letters na binuno ng halos tatlong taon. Napansin ko ang isang punit punit na sulat na pinagdugtong dugtong lang ng scotch tape. Lukot lukot ito ngunit halatang pilit na inunat at inayos. Binasa kong muli ang nilalaman n’un kahit na halos memorized ko na ang bawat salitang nakasulat doon. Kami ni Catelin ang gumawa ng letter na ‘yun n’ung mga time na hinahabol habol n’ya si Meagan at para kaming stalker na sinusundan si Meagan at Zhen sa lahat nang puntahan ng mga ito.

 

Lipstick,

Please talk to me, I can’t stand it anymore, kahit hindi mo na ‘ko maging love, just keep me as your friend, promise, you won’t hear a thing from me. I love you so so so much and I just wanted to be with you even for a couple of minutes, kahit na mag hi ka lang sana enough na sa akin. Meagan, I truly love you and I don’t care what other people say, you’re very important to me and I can’t imagine growing old without you, even just for a friend…

 

Catelin

 

Sa likod ng sulat ay may nakadikit na sulat, Walang pangalan kung para kanino at kanino galing. Pero s’yempre, alam ko kung sino ang nagsulat n’un at alam kong isa ‘yun sa mga sulat na itinago n’ya at isinekreto sa buong mundo.

… Chicken ako alam ko, I don’t know what to do anymore. Maybe they are right, maybe I’m wrong, ‘di ko masabi s’yo ng harapan, pero mahal kita. Mahal na mahal, kung alam mo lang sana…

Journal Entry

August 10, 2006

 

Dear Bibi,

Its official, sinagot na ni Meagan si Vern. Nagbabad sa bahay nila si Vern kanina, mga before eight na s’ya sinundo ng Daddy n’ya sa bahay nila Meagan.

Kanina, nasa terrace si Meagan, hindi n’ya alam, nasa likod ako ng curtain at sinisilip s’ya. May ka text s’ya habang umiinom ng milk, nakikita ko pa na ngumingiti s’ya. Hay…

Baka tomorrow, hiramin ko ‘yung binoculars ng kuya ni Iya.

 

Catelin

 

Journal Entry

August 22, 2006

 

Dear Bibi,

May code na kami kay Meagan. Lipstick. Cool. Nag-away sila kanina sa canteen ni Vern, kaya pagka uwing pagka uwi namin, tinext ko s’ya agad, I asked her if she’s okay, she told me she was tired of drama, we texted for an hour hanggang sa nakatulog na kami.

Masaya ako Bibi.

I like her so much.

 

Catelin

Journal Entry

——- 2006

Dear Bibi,

Kakauwi ko lang. Galing ako sa house nila Iya where I cried my heart out last night. Nag confessed na ‘ko kay Meagan, I told her I love her, but she said no and then she simply walked away like nothing happen. She’s very casual in breaking my heart.

Pag-uwi ko, pumunta si Meagan ng bahay, ‘di s’ya pumasok, hanggang gate lang namin, para s’yang nandidiri sa ‘kin. Ang tanga tanga ko talaga, bakit ba kasi ako umamin? Sana maging ice na lang ako at tuluyan nang magmelt. Sana earth na lang ako at tuluyan nang gumuho. Sana airplane na lang ako at tuluyang mag crash. Sana Dying patient na lang ako at tuluyan nang mamatay!

Isinauli sa ‘kin ni Meagan ang stuff toy na ibinigay ko sa kanya at tsaka s’ya umalis.

Tortured ako Bibi. Mentally and Emotionally. Kasi nalaman ko kay Mommy na ‘di na daw uuwi si Daddy. ‘di ko na inurirat kung bakit, nagkulong na lang ako sa room at umiyak nang umiyak.

Catelin

Sa loob ng kahon ay nakita ko ang 8r size na picture ni Meagan at Catelin na magkayakap sa pool. Ako ang kumuha n’un gamit ang CP ni Meagan. Sa ilalim ay binutasan ng puncher at sa butas ay may nakakabit na pink na lace at isang mahabang key chain ng dalawang angel na magkayakap, at sa lace ay may nakadikit na mga letrang; “I love You”.

Naaalala ko, ‘yun ang time na nag swimming kami sa Club House, kasama ko ang Steady girlfriend ko na si Venice, one week after the summer vacation. Halos kami lang ang tao n’un at sa cottage namin, nag truth or dare kami. Nang matapat kay Venice ang nguso ng bote, dinare s’ya ni Meagan na i-torrid ako. Matagal naman na kaming nag to-torrid ni Venice k’ya okay lang. Naghalikan kami sa harapan nila, inorasan ‘yun ni Meagan. Sigaw s’ya nang sigaw lalo na nang pumatak hanggang 5 minutes ang halik na ‘yun. Si Catelin naman, na wala pang experience kahit ano ay parang hiyang hiya na umiwas ng tingin. Inikot muli ni Meagan ang bote, tumapat ito kay Catelin at sabay sabay kaming nagsigawan.

“Kiss mo nga si Meagan.” Pag de-dare sa kanya ni Venice.

Matagal na nagtitigan si Meagan at Catelin. Nakangiti si Meagan, nakakunot naman ang noo ni Catelin.

“I don’t know how.” Nahihiyang yumuko si Catelin.
“Ako, of course I know how to kiss. It’s so fucking easy. Para ka lang sumisipsip ng ice candy.”

Dahil sa panunukso namin, napapayag namin si Catelin. N’ung una’y halatang ilang na ilang ‘to pero Meagan was a good teacher. Tumagal ang french kissing nila ng halos 8 minutes at pagkatapos n’un ay biglang tumayo si Catelin at tumalon sa swimming pool.

Sa gilid ng malaking box ay ang isang boquet na flowers na tuyot. Thirid year na kami nang binigay ‘to ni Catelin kay Meagan n’ung birthday party ni Eli na ginanap sa isang bar na pag-aari ng Titang Tomboy ni Eli. Inabot ito ni Catelin kay Meagan habang nakikipaghalikan at nakikipagsayaw si Meagan kay Zhen, ang fourth year na peeps ni Eli. Kinuha ni Meagan ang boquet at muling nakipaghalikan kay Zhen.

Hindi ko na nakita pa kung umiyak si Catelin, basta, umuwi s’ya n’un na walang paalam.

Third year kami nang magkaroon ng bad rumor tungkol kay Meagan. Naging usap usapan ng buong school ang pakikipag on n’ya kung kani kanino. Ang pakikipaglaplapan n’ya sa mga fourth year hotties femme sa likod ng canteen, ang pagiging easy to get n’ya, ang pagiging slut, at ang pag devirginize daw sa kanya ni Zhen gamit ang dildo na binigay ng Tita nitong Tibo.

Close pa din kami ni Meagan, pero minsan nag-aaway kami dahil sa ginagawa n’ya kay Catelin. Pero she just shrugged it off, and then I realized, she’s not worth it, ‘di ko lang alam kung bakit ito hindi marealize ni Catelin.

Journal Entry

…

Dear Bibi,

Binigyan ko ng letter kanina si Meagan. Pinuntahan ko s’ya sa Cafeteria, kasama n’ya ang mukhang manyak n’yang girlfriend na si Zhen. Casual n’ya kong binati. Binigay ko sa kanya ang sulat. Binasa n’ya ito at pagkatapos ay tumawa s’ya. She laughed so hard and she broke my heart again. Inagaw ko sa kanya ang sulat, nilamukos ito at pinunit punit at itinapon ko sa sahig. Nag walked out ako. Nasa’n na ang pride ko?

Wala na Bibi. I lost everything when I gave my heart to her.

I’m falling into pieces.

Catelin

Katabi ng boquet ay ang balot ng cadburry chocolate.

After nang mga nangyari sa cafeteria ay hindi na kinibo ni Catelin si Meagan. Pero palagi ko s’yang nahuhuling ninanakawan ng sulyap si Meagan sa loob ng classroom.

Fieldtrip namin. Sa bus nila Zhen sumakay si Meagan, obvious na sobrang affected si Catelin, tahimik lang s’ya sa biyahe, para ngang wala akong katabi. Buti na lang at okay lang kay Venice na hindi kami magkatabi sa bus.

Nasa Enchanted kingdom na kami nang magkabungguan si Catelin at Meagan. Si Catelin ang unang umiwas. Nakita ko na hinawakan s’ya sa braso ni Meagan.

“What the fuck is your problem?” Halatang iritado ang boses ni Meagan.
“It’s none of your business!”

At nag walked out si Catelin. Sinundan s’ya ni Meagan at nakasunod naman ako sa likuran nila. Muling hinawakan ni Meagan sa braso si Catelin.

“Cate, please talk to me naman…”
“Don’t mind me, I’m not important!”
“That’s not true!”
“You jilted me because you’re too busy doing that thing with your pretty girlfriends.”
“I didn’t… Swear to God Cate, it was just a stupid rumor.” Nakikiusap na ang boses ni Meagan.

Hinarap s’ya ni Catelin at matagal silang nagtitigan. Hinawakan ni Meagan ang kamay ni Catelin at hinagkan ito.

Bigla akong na out of place sa kilig scene nila, pero okay lang dahil alam ko na sincere silang pareho.

“You’re very important to me Cate.”

At sa gitna ng watching world, Meagan pulled Catelin closer and their arms locked in a very loving and tight embrace.

Ibinigay ni Meagan kay Catelin ang Cadburry Chocolate na ibinigay sa kanya ng isang first year na patay na patay sa kanya.

At nang uwian, sa bus na namin nakasakay si Meagan at magkatabi sila ni Catelin sa upuan at buong biyahe, hindi nagbitaw ang mga kamay nila.

Journal Entry
…

Dear Bibi,

Close na ulit kami ni Meagan. Friends na ulit kami. Ewan ko ba ‘di ko s’ya matiis.

Tomorrow, sasamahan ko s’ya na puntahan si Lilly, ‘yung magandang petite na taga kabilang block, ‘yun kasi ang bago n’yang pinopormahan.

Oo nga pala, break na sila ni Zhen.

P.S.

Andito si Daddy kanina, hinihiram kami ni Nina. Shit no? Ano kami toy na hinihiram? Putcha, napaglalaruan na nga ‘ko pagdating sa love, pati ba naman sa family matters? Fuck!

Catelin

Inilibot ko ang paningin sa kabuuan ng room n’ya. Sa ceiling ay may mga nakasabit na mga stuff toys na maliliit. Magkakatulong kaming tatlo nung nilagay namin ‘yun last Christmas pagkauwi ni Catelin mula sa Christmas vacation nila ni Tita Elvie at bunsong kapatid nito na si Nina sa Baguio. Nakakatuwang tignan si Catelin at Meagan na magkasama at n’ung mga time na ‘yun, feeling ko, in love na in love sila sa isa’t isa.

Pero after nang long holiday vacation na ‘yun, nagkaroon si Meagan ng serious relationship with Emmie, and all those times they were inseperable.

Journal Entry

Christmas Day!!!!

Dear Bibi,

It’s christmas at sobrang lamig sa Baguio. Dito kami sa house ni Grans at gramps sa Holy Ghost mag s-spend ng Christmas. Very sad nga lang kasi ‘di ko makikita si Iya at of course si Meagan, and isa pa, first christmas namin na wala si Dad.

Medyo pagod ako sa biyahe. Magsleep na muna ako. Ba bye.

Catelin

Kinuha ko ang kulay cream na cowboy hat na nakapatong sa lampshade. Nakadikit din d’un ang amoy ng shampoo na ginagamit n’ya. Sa kanya ‘yun alam ko.

Journal Entry

… Same day

Dear Bibi,

Oh my God Bibi! Guess what? Kaninang 10 am, ginising ako ni Mommy, may bisita daw ako. Nagulat ako kasi wala naman akong friends sa Baguio na dadalaw sa ‘kin, pero shocked to death ako when I saw Meagan, ‘asa sala at kakulitan si Nina. Napatingin s’ya sa ‘kin and then she smiled. Good Lord! Unang nag registered sa utak ko, Damn, bagong gising lang ako at mukha akong shit, pangalawa, bakit s’ya and’un?

She told me, sumama s’ya sa Mommy n’ya na may Christmas Party sa Teacher’s camp. Principal kasi ang Mommy n’ya sa isang private school sa kyusi. Binigyan n’ya ko ng three pink roses na may kasamang sunflower at daisies at super duper kilig ako haaaaiii! She’s wearing a cute color cream cowboy hat and she’s so so so pretty! I love her! I love her! I love her! God, how I love her so much, it hurts! Sigh!

Uuwi din sila tomorrow, pero okay lang atleast, nakita ko s’ya. Enough na ‘yun. Hehehe.

Kanina, bago s’ya bumalik ng Teacher’s Camp, magkatabi kaming naupo sa back porch. Magkaholding hands kami at okay lang kahit ‘di kami masyadong nag-uusap. I’m so happy Bibi. Very happy…

Catelin

Sinipat sipat ko ang box ng tissue paper na wala ng laman. Inubos ‘yun ni Catelin sa kaiiyak habang seryoso silang nag-uusap ni Meagan sa chapel ng school.

Iyon ang araw na ipinagtapat ni Meagan kay Catelin na mahal nito si Emmie at kailangan na muna nilang dumistansya sa isa’t isa dahil pinagseselosan ng lukring n’yang girlfriend si Catelin.

Pagkatapos n’un, isang linggong hindi pumasok si Catelin at laging nakaupo si Meagan sa upuan n’ya.

Journal Entry

2008

Dear Bibi,

Sila na nga. Kalat na sa buong school na girlfriend na ni Meagan ang pinakamagandang First year College ng St. Paul.

First time silang nag meet nang magtanghal sa School namin ang mga taga St. Paul. Broadway Musical, Phantom of the Opera at si Emmie ang lead actress.

Magkatabi kami nila Iya at Meagan sa unahang upuan. Nakita ko ang paghanga sa mata ni Meagan habang nanonood. Fascinated s’ya kay Emmie lalo na ‘pag kumakanta ito.

Nafeel ko na lang na humihigpit ang pagkakahawak ni Meagan sa kamay ko, and when Emmie looked at her, she finally let go of my hand.

Catelin

Kinuha ko ang malaking letter envelope na ang design ay isang scene mula sa movie na City of Angels. Tinignan ko ang laman nito, isang Victoria Secret na panty. Kay Meagan ito.

Patapos na ang klase nang i-text ako ni Meagan at ayain ako na mag snack sa Chowking. Habang enjoy na enjoy ako sa pagkain ng halo halo’y bigla s’yang nag confess sa akin.

 

“Hindi na ako virgin.” Casual na pagtatapat n’ya. Muntik na akong mabilaukan sa sinabi n’ya.

“What?”

“You’re so bingi naman. I said, hindi na ako virgin.”

“Sino?”

“Guess who.”

“Don’t play games with me Meagan.”

“C’mon Iya, make a wild guess.”

“I have no idea.”

 

Ngumiti s’ya sa akin ng pagkatamis tamis.

 

“It’s Catelin.”

 

Hindi ako kumibo. Tumawa s’ya ng malakas at pabiro akong siniko sa braso.

 

“Hoy, bakit ‘di ka na nag salita d’yan?”

“You should stop Meagan, she had enough.”

 

S’ya naman ang hindi nakakibo.

 

“Well, I forced her to do it, and at the end of it I’m like, oh my God, I’m so bad, na guilty ako after kahit ako ‘yung na devirginized.”

“So nag gu-guilt tripping ka ngayon?”

“Sira hindi, pangit kasi n’ung feeling.”

“Do you love her?”

 

Nanatili s’yang nakayuko at nilalaro laro ng tea spoon ang kanyang halo halo. Hindi n’ya sinagot ang tanong kong iyon.

 

“I don’t know what I’ve done Iya to deserve her. But when I’m with her, I felt like, somebody up there had sent me an angel.”

  

Journal Entry

——- 2008

 

Dear Bibi,

I couldn’t stop crying Bibi, she played me for a fool! What a stupid moron I am. I was her first but should I be proud of it? Nakakadagdag ba ng pride na ang girl na pinagpapantasyahan ng buong school ay nakasex ko last night at ako pa ang nakauna sa kanya?

Dinaya n’ya ako Bibi, pinaglaruan n’ya ako. She tricked me. She was the only girl I ever loved and now what? Wala. Isa lang kaming super big na WALA! Damn!

Para s’yang meteor na tumama sa akin.

I’m so broken Bibi.

No I can’t. “di ko pa kayang i-kwento s’yo lahat lahat. Hindi pa ngayon. Not yet Bibi, not yet…

 

Catelin

 

Buong month ng November ay hindi sila nagpansinan o nag-usap man lang, pero madalas ko silang nakikitang nagsusulyapan at minsan pa nga’y nahuhuli ko si Meagan na sinusundan ng tingin si Catelin.

 

Journal Entry

November, 2008

 

Dear Bibi,

 

This is the day, the perfect day para i-share ko s’yo ang first time namin ni Meagan.

Six thirty when she texted me, sabi n’ya, she wanted to see me. Seven PM, pumunta ako sa bahay nila. She was all alone. Nag-usap kami saglit sa back porch nila. Nanigarilyo s’ya at uminom ng two bottles ng San mig light. Sabi n’ya, on the rocks na ang marriage ng parents n’ya, na mahirap maging solong anak kasi lahat ng bitterness, frustrations, depression at disappointments s’yo lang babagsak, na mag-isa mo lang ‘yung dadalhin at ‘yun ang nararanasan n’ya.

We we’re so closed Bibi.

Pumasok kami ng room n’ya. Magkatabi kaming nahiga sa bed n’ya at nag-isip isip. Tumayo s’ya at nagpaalam na mag sho-shower. I closed my eyes, I wanted to sleep pero I don’t want to miss a single moment of being with her.

After 20 minutes, lumabas s’ya. Tinanggal n’ya ang twalya na nakabalot sa kanya. I was shocked. First time kong makakita ng naked girl at of all people si Meagan pa.

She was so beautiful Bibi. Very beautiful…

Pumatong s’ya sa akin. She straddled me slowly. I can feel her moving on top of me. Our eyes locked.

“You want me to stop?” She asked me.

“No.” I said and I pulled her closer and we kissed. She kissed me passionately, that time I thought she really did love me.

We made love Bibi. For me, it was love making, for her, it was just pure sex and nothing more.

What hurts the most was the end part of it.

I devirginized her. She asked mo to used it, you know, that filthy thing, it’s so yucky pero that’s how she wanted it to be, so ginawa ko ang gusto n’ya. Sabi n’ya, it was a gift from Zhen, pero never nila ‘yung ginamit kasi ayaw n’ya. Sabi n’ya, gusto n’ya na ako ang maging first n’ya so I was delighted. Ang stupid stupid ko talaga,

She taught me how to use it, napanood daw n’ya sa porn na pinapanood nila ni Zhen n’un. It was hard Bibi, especially nakikita ko na nasasaktan ko s’ya and God damn it, she bled.

I kissed her after that. Pinahid ko ‘yung tears sa gilid ng mata n’ya and then she smiled at me. She held me tightly, gan’un lang kami sa loob ng ilang minutes and then she let go of me Tumayo s’ya at nagbihis.

“Was it okay?”

Sinulyapan n’ya ako habang sinusuot n’ya ang kanyang boxer shorts. Inabot n’ya sa akin ang isang Victoria secret na panty at ngumiti.

“It was amazing.”

Humiga ako sa kama. Tumabi s’ya sa akin at hinaplos haplos ang braso ko.

“Thank you Cate.” She whispered to my ears.

“For what?”

“For this…”

Hindi ako kumibo. I felt like something bad will happen and I’m right.

“I can finally do it with Emmie. You know, gusto n’ya na kasing gawin namin ‘to, but she doesn’t want to do it with a virgin, mahirap daw kasi at hindi n’ya na e-enjoy. I lied to her Cate, I told her na ‘di na ‘ko virgin, na may gumamit na sa akin ng strap on, kaya dinate n’ya ako, kaya naging kami…”

My tears fell. Thank goodness, nakatalikod ako sa kanya at hindi n’ya ako nakikita.

“Tomorrow, samahan mo ako ha, saglit lang naman ‘yun. Sigurado kasi na papayagan ako umalis ni Mommy tomorrow kung ikaw ang kasama ko.”

Hindi ako sumagot. Ayokong mag salita. Ayokong kumilos. Ayoko nang mabuhay.

Niyakap n’ya ako at hinalikan ang balikat ko.

“Hindi t’yo dapat maghiwalay Cate, I’m not good when I’m alone.”

Hindi ako kumibo.

“Catelin, are you falling asleep?”

“Yes and at the same time, I’m falling apart…”

Alam kong narinig n’ya ang sinabi ko. Umayos s’ya nang pagkakahiga at ilang saglit lang ay tuluyan na s’yang nakatulog.

Tumayo na ako at umuwi.

I cried.

 

Catelin.

 

Inisa isa kong binuklat ang mga love letters. Isang sulat ang nakita kong may lipstick mark sa hulihan, sa ilalim ng signature.

Sulat iyon ni Meagan kay Catelin One month before Graduation. Binasa ko ang laman. Pumatak ang luha ko. Tinupi ko ang sulat at binulsa.

Malungkot akong umupo sa sahig at tsaka ako humagulgol ng malakas.

 

Journal Entry

December, 2008

Dear Bibi,

I was bruised, I was battered, I was tormented…

I love her,
She loves me not,
I love her,
She loves me not. Fuck!

I can’t help it Bibi, mamamatay na ‘ata ako sa kaiiyak, hindi ko na ‘ata kaya. Mahal na mahal ko si Meagan…

Bibi, Mahal na mahal ko s’ya.

Catelin

Isang pamilyar na stationary ang nakita ko sa pinakailalim. Hiningi sa ‘kin ni Catelin ang stationary na ‘yun, ‘yun ang last letter na ginawa n’ya para kay Meagan. Letter of Goodbye. Malungkot at puno ng emosyon.

August nang ibigay ko kay Meagan ang sulat. Matagal na silang ‘di nag-uusap ni Catelin.

“Iya what is this?”
“Letter from Cate.”

Rumehistro sa mukha ni Meagan ang pag aalinlangan. Ibinalik n’ya sa ‘kin ang sulat, pero ipinilit ko ito sa kanya.

“Meagan please, for old time sake, basahin mo naman. Pagkatapos mong mabasa, gawin mo na lahat ng gusto mo d’yan. Itapon mo, sunugin mo, ibalik mo kay Cate, basta basahin mo muna.”

Kaunti lang ang nilalaman ng sulat. Walang ligoy, walang arte.

 

Lipstick,

I’m moving on, I’m trying my best to forget this feeling and I can say that I’m almost there.

Goodbye.

Catelin

Nakita ko ang pagpatak ng luha sa mga mata ni Meagan. Tumayo s’ya at dali daling umalis.

 

Journal Entry

January —- 2009

 

Dear Bibi,

Ilang oras din s’yang nakaupo sa labas ng gate nila. Nakatanaw s’ya sa bintana ko, palihim ko s’yang sinisilip sa kurtina pero hindi ako nagpakita sa kanya. Nakapatay na ang ilaw sa room ko kaya maybe she thought tulog na ako, pero gising ako Bibi, para kaming si Romeo and Juliet, ‘yun nga lang, hindi s’ya in love sa akin.

Eleven na nang tumayo s’ya at pumasok ng gate nila. Nahiga na ako pero hindi ako makatulog…

I’m still in love with her.

Catelin

Huling gabi na magkakasama kaming tatlo ay ang gabi bago ang Graduation namin. N’ung gabing iyon lang kami muling nagkausap usap, iyo na din pala ang magiging huli.

Tinawagan kami ni Catelin. Ako at si Meagan. Get together daw naming tatlo. Eight pm pumunta kami sa house nila Catelin. Pumunta kami ng roof top at tumingala sa kalangitan.

Kalagitnaan ng pananahimik namin nang umiyak si Catelin. Sabi n’ya, ‘di na talaga magkakabalikan ang parents n’ya dahil may iba ng kinakasama ang Dad n’ya. Sabi naman ni Meagan, okay lang daw ‘yun dahil ang parents nga din daw n’ya ay kakahiwalay din lang, atleast daw, we have each other.

Nakita ko na may dinukot si Meagan sa bulsa n’ya, sulat iyon pero nang iabot ni Catelin kay Meagan ang isang malaking paper bag na ang laman ay ang lahat ng mga ibinigay ni Meagan sa kanya’y muling isinuksok ni Meagan ang sulat sa bulsa n’ya.

Tumanaw si Meagan sa langit. Matagal.

“May falling star!”

Sabay kaming napatingin ni Catelin sa langit, pero ‘di na namin nakita pa ang bulalakaw.

“Make a wish.” I told her.
“Hindi ba p’wedeng tayong tatlo ang humiling?”
“Meg, that’s not possible, ikaw ang nakakita so, that’s your star.”

Nginitian ni Meagan si Catelin bago n’ya ipinikit ang kanyang mga mata.

When she open her eyes, nakita ko ang lungkot sa mukha n’ya kahit na nakangiti s’ya.

“Anong winish mo?” Tanong sa kanya ni Catelin.

Hindi sumagot si Meagan. Nakatitig lang s’ya sa langit na para bang naghihintay pa ng isa pang falling star.

“Meagan, c’mon tell us, ano bang winish mo?”

“Lumalakas na ang hangin, umuwi na t’yo Iya.” She said, almost a whisper.

Hindi ko alam kung bakit hindi ko naramdaman ang mga gusto n’yang mangyari. Bakit hindi ko napansin na may kakaiba sa kanya n’ung gabing ‘yon. Bakit hindi ko s’ya nagawang iligtas? Kung alam ko lang, ‘di sana’y hindi ko s’ya iniwan n’ung gabing ‘yun, siguro’y naging mas malakas pa s’ya kahit papaano.

But I failed her.

Isinara ko na ang box. Inayos ko kung saan sila nakalagay. Huminto na din ang music box sa pagtugtog. Tumayo na ako at nagpunas ng luha at malungkot na lumabas ng kwarto ni Meagan.

Libing n’ya na mamayang hapon. Kinapa ko ang sulat na hindi n’ya naibigay kay Catelin. Binasa kong muli ang nakasulat doon.

 

Ladylove,

 

Cute ng code ko s’yo no? Lahat kasi ng mga girls sa school tawag sa akin superwoman, eh ‘di ba si superman may ladylove, si Lois, para sa akin, ikaw ang Ladylove ko.

Totoo pala ‘yung fuckingshit na Myth na masarap sa pakiramdam ‘yung sinasaktan mo ‘yung taong mahal mo, na nakikita mo s’yang umiiyak dahil s’yo, pero ‘pag napagod na pala s’yang masaktan at umiyak, babalik s’yo lahat lahat.

Kaya siguro nabuo ang word na Karma.

Sorry Catelin…

 

Your,

Meagan

 

Hindi ko alam kung ibibigay ko pa ba ito kay Catelin o itatapon na lamang? Hindi ko alam kung ibabalik ko ‘din ba kay Catelin ang mga nawawalang part ng diary n’ya na pinilas ni Meagan nang maiwan ito ni Catelin sa ibabaw ng desk n’ya n’ung Foundation day, Hindi ko din alam kung iku-kwento ko pa ba kay Catelin ang mga nangyari n’ung huling gabing magkakasama kami pagkalabas namin ni Meagan ng bahay nila. Kung pa’no kami tumayo sa gate nila Meagan at wala kaming ibang ginawa kundi ang tanawin ang nakasaradong bintana ni Catelin, at ang huling bagay na narinig kong ibinulong ni Meagan sa hangin bago s’ya tuluyang pumasok sa gate…

“Ikaw Cate, ikaw lang ang hiniling ko…”

 

 

the one that got away